อะไร
“ฮ่าๆ พี่ใหญ่ไม่ต้องออมมือ น้องไม่เหมือนเดิมแล้ว”
เมิ่งจิ่งโจวหัวเราะอย่างผึ่งผาย ไม่นาน ลู่หยางก็ใช้ร่างแยกไม้ ใช้เปลหามเมิ่งจิ่งโจวลงมา
“คนดีๆ ทำไมถึงต้องหาทางตาย?”
ลู่หยางถอนหายใจ โชคดีที่ตนมีแก่นไร้เทียมทาน รู้ว่าใครสู้ได้ ใครสู้ไม่ได้ ไม่งั้นก็คงเป็นเหมือนเมิ่งจิ่งโจว ต้องให้คนหามลงมา ถ้าเมิ่งจิ่งโจวยังอยู่ขั้นสร้างฐาน พี่เจิ้งก็คงไม่ลงมือหนักขนาดนี้ แต่ตอนนี้เมิ่งจิ่งโจวสร้างแก่นแล้ว และมีความสามารถในการทนรับและฟื้นฟูสูง จึงลงมือหนักขึ้น
ลู่หยางกำลังจะหามเมิ่งจิ่งโจวกลับ ก็เห็นร่างสามร่างขวางหน้าไว้ ลู่หยางเงยหน้า ล้วนเป็นคนคุ้นเคย อาจารย์หลิวและอาจารย์เกาจากร้านปิ้งย่าง
“กรุณาตามพวกเรามาหน่อย”
