รื่องของเขาก็ไม่ด้อยไปกว่าเมิ่งจิ่งโจว แต่ก็ทำไม่ได้อย่างท่านเต๋าปู้อวี่ที่คืนนี้แต่ง พรุ่งนี้เล่าเลย
“นี่ ‘ตำนานสำนักเวิ่นเต๋า’ เป็นเรื่องที่เจ้าแต่งหรือ!”
ท่านสวีมองท่านเต๋าปู้อวี่อย่างประหลาดใจ ‘ตำนานสำนักเวิ่นเต๋า’ แพร่หลายมาก แม้แต่โรงน้ำชาในเมืองหลวงก็เล่าเรื่องนี้ เขาเคยไปฟังตอนว่าง เขาฟังเรื่องราวสมัยเก้าผู้กล้าแห่งสำนักเวิ่นเต๋า มีการเชิดชูท่านเต๋าปู้อวี่มากมาย เขาฟังแล้วไม่พอใจมาก จึงไม่ได้ฟังต่อ ขุนนางในเมืองหลวงคนอื่นก็เช่นกัน ไปฟังด้วยความสนใจ แต่พอฟังแล้วพบว่าไม่ตรงกับที่รู้มา ก็ไม่ได้ฟังอีก
แต่ชาวบ้านฟังกันสนุกมาก แม้เรื่องของท่านเต๋าปู้อวี่จะเกินจริงจนเหมือนแต่ง แต่ยังไงก็เป็นเรื่องของผู้บำเพ็ญเซียน และยังเป็นเรื่องของสำนักใหญ่ระดับสูงด้วย พฤติกรรมต่างๆ ของผู้บำเพ็ญที่บรรยายไว้ เรื่องราวหลากหลายสีสัน น่าติดตาม ดึงดูดคนมาก
“เจ้ายังมีหน้าอีกหรือ ตัวละครในเรื่องกับตัวจริงของเจ้า นอกจากชื่อแล้วมีอะไรเหมือนกันบ้าง!”
ท่านสวีมองท่านเต๋าปู้อวี่อย่างรังเกียจ
“นี่เรียกว่าปรับแต่งตามสมควร”
ท่านเต๋าปู้อวี่พูดโดยไม่ละอายแม้แต่น้อย
โม่ตานซินเล่าต่อ “เมื่อสามวันก่อน ตลาดนัดผู้บำเพ็ญประจำเดือนเปิด ท่านเต๋าปู้อวี่ตั้งแผงเล็กๆ ที่มุมตลาดนัด ขายวิชายุทธ์ที่เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ และอ้างว่า ‘บรรพบุรุษแห่งสำนักโจร’ ที่มีชื่อเสียงด้านความเร็วก็ฝึกวิชานี้ เมื่อผู้คนพบว่าถูกหลอก มาเถ
