มองอาจารย์จากที่สูง “หลายเดือนไม่ได้พบ ศิษย์เห็นอาจารย์ยังกระฉับกระเฉงเหมือนเดิม มีผู้ฟังมากมาย มีศัตรูเป็นเพื่อน คงอยู่ในคุกอย่างมีความสุข ศิษย์ก็วางใจแล้ว”
ลู่หยางคิดในใจว่า พี่ใหญ่แกล้งแน่ๆ เมื่อครู่ยังลากข้าไปกินข้าว กินมากกว่าข้าอีก มีทีท่าเป็นห่วงอาจารย์ตรงไหน?
แม้ว่าจริงๆ แล้วอาจารย์ก็ไม่ต้องให้ใครเป็นห่วงหรอก ที่ควรเป็นห่วงคือคนที่โดนอาจารย์หลอกต่างหาก
ท่านเต๋าปู้อวี่เห็นหยุนจือมีท่าทีจะปล่อยให้ตนเองรับชะตากรรม รีบพูดว่า “ลูกศิษย์ที่ดี เจ้าจะปล่อยให้อาจารย์ตายอย่างไร้ที่พึ่งหรือ! อาจารย์ถูกใส่ร้ายนะ!”
เสนาบดีกรมอาญามีประสบการณ์ในการตัดสินว่าใครถูกใส่ร้ายมามาก “ตามบันทึกของราชวงศ์ต้าอวี๋ ผู้บริสุทธิ์ที่ถูกประหารชีวิต จะทำให้หิมะตกในเดือนหก ตอนนี้ก็เดือนหกพอดี ข้าเสนอให้ตัดหัวโจรเฒ่าปู้อวี่สักครั้ง ดูซิว่าจะหิมะตกหรือไม่!”
“สวีซินเจ้าบ้า! เจ้าเป็นเสนาบดีกรมอาญาทำไมไม่ตัดสินอย่างยุติธรรม!” ท่านเต๋าปู้อวี่โกรธจัด
“ได้ แต่ยกเว้นเจ้า เจ้าหลอกข้ากี่ครั้งแล้วเจ้านับได้ไหม ยังหวังให้ข้าพูดดีๆ กับเจ้าอีก?”
การต่อสู้ระดับขั้นรวมร่างปะทุขึ้นอีกครั้งในพื้นที่แคบๆ นี้
หยุนจือนวดขมับอย่างเจ็บปวด ออกมาเที่ยวพักผ่อนหน่อย ทำไมถึงไม่ได้พักสักที?
