าโถมลงมาจากฟ้า ไม่อาจต้านทานหรือขัดขวาง
วิชากำปั้นเซียนเร็วจนเกิดเงา แต่ละหมัดแม่นยำชกลงบนตันเถียนของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำ ตัดขาดการเชื่อมต่อระหว่างหญ้าเลี้ยงฟ้ากับผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำเหล่านี้
“ถ้าเป็นขั้นแก่นทองคำระดับปลายทั้งหมด ร่างนี้คงรับมือไม่ได้ น่าเสียดาย พวกเจ้าไม่ใช่”
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นระดับต้นกับระดับกลาง ระดับปลายมีน้อย
ลู่หยางถูกวิชากำปั้นเซียนดึงดูดความสนใจ นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาได้เห็นวิชากำปั้นเซียน
ครั้งก่อนที่เห็นวิชากำปั้นเซียนคือตอนหวงโต้วโต้วตีเซียนอมตะชาย เซียนอมตะชายในฐานะรองอันดับสามของสายอมตะ โดยธรรมชาติถูกเซียนอมตะกดข่มอยู่แล้ว
ตอนนั้นไม่ว่าหวงโต้วโต้วจะใช้กระบวนท่าใด ก็กดข่มเซียนอมตะชายได้ ไม่อาจแสดงความลึกซึ้งของวิชากำปั้นเซียน
แต่ครั้งนี้ต่างออกไป ครั้งนี้เซียนอมตะเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่สูงกว่าหนึ่งขั้นใหญ่ ในสถานการณ์เช่นนี้ ลู่หยางมองออกในแวบเดียวว่าวิชากำปั้นเซียนนี้เป็นวิชากำปั้นชั้นเยี่ยมของโลก ลึกลับไร้ขอบเขต
ด้วยความสามารถของเขาตอนนี้ แค่จะเข้าใจผิวเผินของวิชากำปั้นนี้ก็ยากแล้ว แต่นี่ไม่เป็นอุปสรรคให้ลู่หยางพยายามทำความเข้าใจ
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ เวลาต่อสู้ต้องระวังการจัดสรรพลัง และจังหวะการต่อสู้ ไม่ใช่ว่าหมัดยิ่งหนักยิ่งดี…” ลู่หยางครุ่นคิด มองเห็นเค้าลางบางอย่าง
“ลู่หยางระวัง มีผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำบางคนผ่านไปแล
