้ว!”
“เห็นแล้ว!”
ลู่หยางคาดการณ์เรื่องนี้ไว้แล้ว ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำเจ็ดสิบกว่าคนไม่มีทางโจมตีเซียนอมตะพร้อมกัน ถ้าทำเช่นนั้น ยังไม่ทันโจมตีถึงตัวเซียนอมตะ การโจมตีของพวกเขาก็จะปะทะกันเองก่อน
อีกทั้งหญ้าเลี้ยงฟ้าก็ไม่มีทางควบคุมผู้บำเพ็ญมากมายขนาดนี้พร้อมกัน มันยังไม่เติบโตเต็มที่ ขีดจำกัดของมันคือควบคุมผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำสิบคน ถ้าเป็นระดับปลายทั้งหมด จำนวนที่ควบคุมได้จะลดลงเหลือแปดคน
สถานการณ์ตอนนี้คือ มีผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำสี่ถึงหกคนโจมตีเซียนอมตะพร้อมกัน ส่วนที่เหลือเป็นตัวสำรอง ใครถูกเซียนอมตะสังหารหรือตีกระเด็น ก็จะมีผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำคนใหม่เข้ามาแทนที่
หญ้าเลี้ยงฟ้ามีเป้าหมายชัดเจน อ้อมผ่านเซียนอมตะ ล้อมโจมตีลู่หยาง
หลังจากเหตุการณ์เมื่อครู่ ลู่หยางได้ฟื้นฟูพลังในระหว่างนั้น ไม่หวั่นเกรงผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำเหล่านี้
ลู่หยางเติมพลังกระบี่เข้าไปในกระบี่ชิงเฟิง เก็บซ่อนไว้ ไม่ดูสว่างไสวเหมือนเมื่อครู่อีก
“มา!”
หญ้าเลี้ยงฟ้าควบคุมผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคาทั้งหลาย ไม่ใส่ใจ แต่พอปะทะกัน ก็รู้ว่าลู่หยางต่างจากเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง
ดูเหมือนในกระบี่ชิงเฟิงไม่มีพลังกระบี่ แต่ที่จริงทุกครั้งที่กระบี่ชิงเฟิงปะทะกับผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำ พลังกระบี่จะพุ่งพรวด ตีหญ้าเลี้ยงฟ้าจนตั้งตัวไม่ทัน และเมื่อหญ้าเลี้ยงฟ้าเตรียมพร้อมจะรับมือพลังกระบี่ พลังกระบี่ก็หายวับไป ทำให้มันเสียแรงเปล่า
