มาป่าเมฆแดง คงเคยเป็นราชาหมาป่า ราชาหมาป่าตัวใหม่ชนะมัน ขับไล่มันออกมา!”
ซ่งฮว่าด่าลั่น หมาป่าตาเดียวได้ยินเสียงด่าของซ่งฮว่า ดวงตายิ่งเย็นชา มันกระโดดด้วยขาหลังสองข้าง กระโจนสูง งับลงที่คอของซ่งฮว่า
ซ่งฮว่าหันหลังมองภาพนั้น สีหน้าซีดเผือด แววตาสิ้นหวัง ตอนที่เขาคิดว่าตัวเองต้องตายแน่ๆ ก็ได้ยินเสียงกระบี่ดังข้างหู เสียงกระบี่สั้นแต่ทรงพลัง แฝงความหมายลึกซึ้ง มีแต่ปรมาจารย์วิชากระบี่เท่านั้นที่แทงกระบี่แบบนี้ได้
กระบี่แทงใส่หมาป่าตาเดียว ทำให้มันตกใจรีบหมุนตัว กระบี่เร็วเกินไป มันตอบสนองช้าเกินไป หลบไม่ทันแล้ว มันทำได้แค่อ้าปากกว้าง รับกระบี่นี้แทนๆ กระบี่ชิงเฟิงปะทะเขี้ยวหมาป่า ส่งเสียงแหลมทำให้ขนหัวลุก หมาป่าตาเดียวปากเต็มไปด้วยเลือด เขี้ยวคมเหลือแค่ครึ่งเดียว
ลู่หยางฟันกระบี่อีกครั้ง ฟันใส่หมาป่าตาเดียว ในเวลาเดียวกัน อีกสามร่างก็เผชิญหน้ากับสัตว์ปีศาจอีกสามตัว ซ่งฮว่าและคนอื่นๆ งงกับผู้ช่วยที่โผล่มาฉับพลัน จะขึ้นไปช่วย จะวิ่งต่อ หรือจะอยู่กับที่ดี? ไม่ทันให้ซ่งฮว่าและคนอื่นๆ คิดมาก หัวของราชาหมาป่าตาเดียวก็ลอยไป ตายสนิท
ลู่หยางเก็บกระบี่ชิงเฟิง เลือดหมาป่ากระเด็นใส่หน้าเล็กน้อย
“ระวัง บนฟ้ายังมีสัตว์ปีศาจอีกตัว!”
ซ่งฮว่าตะโกนเตือน ถึงขั้นแก่นทองคำก็เหาะได้แล้ว ซ่งฮว่าและคนอื่นตั้งใจจะเหาะหนี แต่บนฟ้ามีนกปีศาจบินวน ใครเหาะขึ้นไปต้องถูกมันจับตามองแน่ นกปีศาจสังเกตเห็นลู่หยาง กางปี
