หน้ากับสัตว์ปีศาจขั้นแก่นทองคำระดับกลางสองตัว ตัวหนึ่งเป็นเสือ สายเลือดมาจากมหาปีศาจลู่อู่ในยุคโบราณ อีกตัวเป็นสิงโต สายเลือดมาจากสิงโตเก้าหัวในยุคโบราณ ล้วนไม่ง่ายที่จะรับมือ
สัตว์ปีศาจสองตัวนี้อันตรายยิ่งกว่าสองตัวที่ลู่หยางเจอ
สัตว์ปีศาจทั้งสองจ้องเมิ่งจิ่งโจวตาเขม็ง พลังของสายเลือดกระตุ้นให้พวกมันต้องฆ่าเมิ่งจิ่งโจวที่เป็นอุปสรรค แล้วค่อยฆ่าหม่านกู่
นี่คือความเกลียดชังจากสายเลือด ไม่อาจคลี่คลาย ไม่อาจตัดขาด มีเพียงความตายเท่านั้นที่จะยุติ!
“ชิ ทำไมโชคข้าแย่อย่างนี้นะ”
เมิ่งจิ่งโจวบ่นเบาๆ ล้วงในอก ทำให้สัตว์ปีศาจสองตัวเกร็งตัว รวบรวมสมาธิ ระดมพลังทั้งร่าง ไม่ว่าเมิ่งจิ่งโจวจะหยิบอาวุธลับอะไรออกมา พวกมันก็หลบได้ แล้วโต้กลับ
นี่คือความหยิ่งทะนงจากสายเลือดยุคโบราณ!
เมิ่งจิ่งโจวเร็วดั่งสายฟ้าฟาด โยนของที่เปล่งประกายแปลกตาไปทางไกล แทบไม่ได้เล็งสัตว์ปีศาจทั้งสองเลย
สิงโตปีศาจมีสายตาที่จัดอยู่ในอันดับต้นๆ ของขั้นแก่นทองคำ มันเห็นรูปร่างของสิ่งนั้นชัดเจน หันหลังวิ่งไล่ตามสิ่งนั้นทันที
เสือปีศาจยืนงงอยู่กับที่ ไม่รู้จะทำอย่างไร “มนุษย์ เจ้าโยนอะไรไป”
“หินวิเศษชั้นสูงหนึ่งก้อน”
เสือปีศาจหันหลังวิ่งไล่ตามสิงโตปีศาจทันที
ดูเหมือนความเกลียดชังในสายเลือดจะไม่สำคัญนัก เมื่อเทียบกับผลประโยชน์ที่จับต้องได้จริง
เมิ่งจิ่งโจวยักไหล่ “ก็นั่นแหละ โลกของผู้บำเพ็ญก็เป็นแบบนี้”
เขาหันไปมองหม่านกู่ที่ยัง
