“อืม ของนี่ดูคุ้นตานะ”
หลังจากผู้ดำเนินรายการแสดงผ้าไหมสีแดง เซียนอมตะก็อุทานเบาๆ
“เซียนรู้จักของชิ้นนี้หรือ?”
ลู่หยางถาม
เซียนอมตะเกาศีรษะ พยายามนึกถึงที่มาของผ้าไหมสีแดง แต่นางง่วงงุนอยู่บ้าง จึงนึกไม่ออกในทันทีว่าเป็นของอะไร
“เป็นอะไรนะ? ผ้าคลุมฟ้าเซียนที่เซียนอิงเทียนสร้าง ที่สามารถบดบังแสงอาทิตย์ ห่อหุ้มดาวเคราะห์ทั้งดวงได้?”
“หรือว่าเป็นผ้าคลุมมีเหลียวที่เซียนจิ้วชงสร้าง ที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่างให้เป็นความว่างเปล่าด้วยความคิดเดียว?”
“หรือว่าเป็นผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวที่เซียนฉี่หลินใช้ตอนแต่งงาน?”
“นึกไม่ออกเลย แต่ผ้าผืนนี้มีพลังของพวกเราเซียนทั้งห้าอยู่ ต้องเป็นของคนใดคนหนึ่งในพวกเราห้าคนแน่!”
เซียนอมตะพูดอย่างมั่นใจ
ตาของลู่หยางเป็นประกาย ผ้าผืนหนึ่งที่ไม่รู้ที่มา มีพลังของเซียนทั้งห้า ต้องมีประวัติยิ่งใหญ่แน่นอน บางทีอาจจะเป็นอาวุธเซียนในตำนาน
แม้แต่หม้อ ชาม ทัพพีของลัทธิอมตะยังเป็นวัตถุเซียน ผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างยังใช้เป็นของล้ำค่าได้ ผ้าที่มีพลังของเซียนทั้งห้านี้ต้องมีสถานะสูงกว่านั้นแน่!
เซียนอมตะยังมีประโยชน์ในยามสำคัญอยู่นะ!
ด้านล่างมีคนตั้งข้อสงสัย “ผ้าที่ไม่รู้ยุคสมัยและวัสดุก็กล้าเอามาประมูล? เป็นเพราะงานประมูลครั้งนี้มีของดีไม่มาก เอามาเสริมให้ครบจำนวนหรือ?”
ผู้ดำเนินรายการยิ้มน้อยๆ ไม่แปลกใจที่มีคนสงสัย “ผ้าผืนนี้เป็นของที่ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งได้มาหลังจากฆ่าปีศาจในป่าทึบ
