าเองว่าข้าฝันเห็น”
เซียนอมตะไม่ได้คิดอะไรมาก พูดต่อไป “สิ่งมีชีวิตที่เติบโตในแม่น้ำได้รับผลกระทบจากน้ำ เกิดการเบี่ยงเบนหรือเปลี่ยนแปลงจากแก่นแท้ของจิตวิญญาณ”
“ในนั้นที่เปลี่ยนแปลงชัดเจนที่สุดคือดอกบัวต้นหนึ่ง แต่เดิมเมื่อบานจะมีดอกเดียว หลังจากงอกในแม่น้ำแฝด เวลามานกลับกลายเป็นสองดอก”
“ข้าเห็นแล้วแปลกใจ จึงตั้งชื่อดอกบัวนี้ว่า…”
“บัวคู่แฝด?” ลู่หยางพูดออกมาตามความคิดของเซียนอมตะ
“ดอกพี่น้อง”
ลู่หยาง “…”
“เซียนอิงเทียนรู้เรื่องนี้แล้วก็เตือนข้า บอกว่าเรียกดอกพี่น้องไม่ดี ไม่สมฐานะการสร้างของเซียน แนะนำให้ข้าเปลี่ยนชื่อเป็นบัวคู่แฝด”
“ข้าเห็นว่าชื่อนี้ไม่เลว จึงตกลง เมล็ดดอกพี่น้องรสชาติไม่เลว ข้าชอบต้มข้าวต้มให้เซียนอิงเทียนและคนอื่นๆ กิน”
เมื่อครู่เซียนอมตะเคยพูดว่าข้าวต้มเมล็ดบัวจะอวยพรให้มีลูกมากโชคมาก ไม่ใช่แค่พูดเล่น แต่มีความเป็นไปได้จริงๆ
“เมื่อยุคโบราณสิ้นสุดลง ไม่รู้ว่าแม่น้ำแม่ลูกกับแม่น้ำแฝดไปอยู่ที่ใด ถูกคนหลอมเป็นอาวุธวิเศษอื่นหรือถูกซ่อนไว้ ข้าก็ไม่รู้”
บัวคู่แฝด ของล้ำค่าและสมุนไพรล้ำค่าที่ช่วยให้สร้างแก่นทองขั้นหนึ่งได้ ผู้คนเพียงคิดว่ามันเป็นของวิเศษที่เกิดจากสวรรค์และดินเลี้ยงดู ไม่เคยคิดว่ามันเป็นสิ่งที่เซียนสร้างขึ้น และแต่เดิมประโยชน์ของมันไม่ใช่การสร้างแก่นทอง แต่เป็นการต้มข้าวต้ม
“อาศัยบัวคู่แฝดสร้างแก่นทองนับเป็นความสามารถอะไร ติดตามข้า ข้าจะสอนเจ้าสร้างแก่นไ
