ี้ลู่หยางกำลังกดดันมาก เขามาที่นี่ก็เพื่อแย่งบัวคู่แฝด การชกมวยหลัวฮั่นถือเป็นการป้องกันตัวโดยชอบธรรม
เขาไม่คิดว่าชกมวยหลัวฮั่นชุดหนึ่ง จะต้องเผชิญความโกรธของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานช่วงปลายเกือบร้อยคน และผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำอีกกว่าสิบคน
เมิ่งจิ่งโจวซาบซึ้งใจมาก ก่อนหน้านี้เขาให้ลู่หยางมาช่วย ลู่หยางกลับเปลี่ยนนิสัยเดิม อาสาดึงความเกลียดชัง ตอนนี้ไม่มีใครสนใจเขาแล้ว
น้ำใจงาม!
ลู่หยางอธิบายอย่างใจเย็น
“ท่านผู้มีวิชาทั้งหลาย ข้าคิดว่าพวกเราอาจมีความเข้าใจผิดกันบ้าง ข้ามีเพื่อนคนหนึ่ง เชี่ยวชาญการหลอมอาวุธ หลอมผมปลอมก็ไม่มีปัญหา หลังเรื่องนี้จบ ข้าจะพาพวกท่านไปพบเขา…”
“ตายซะ!”
ทุกคนไม่ฟังคำอธิบายของลู่หยาง กรูกันเข้ามา
ลู่หยางมีพลังเหนือกว่าคนทั่วไป แม้แต่ขั้นแก่นทองคำช่วงปลายก็สู้ได้ แต่เมื่อเผชิญผู้บำเพ็ญจำนวนมากเช่นนี้ ก็อดรู้สึกว่าพลังมีจำกัดไม่ได้
ลู่หยางรู้สึกว่าพลังตนมีจำกัด แต่คนที่รุมล้อมเขากลับรู้สึกว่าเขามีพลังลึกล้ำ อีกฝ่ายแค่ขั้นสร้างฐานช่วงปลาย แต่เมื่อเผชิญการรุมล้อมจากคนระดับเดียวกัน กลับรับมือได้อย่างสบายๆ แม้แต่ขั้นแก่นทองคำก็ทำไม่ได้แบบนี้กระมัง?
“ย่นพื้นที่!”
ลู่หยางใช้วิชาย่นพื้นที่เป็นนิ้ว ทำท่าจะวิ่งหนี
“เขาใช้วิชาดาดิน!”
ในฝูงชนมีคนชำนาญวิชาธาตุดิน เปิดโปงวิชาของลู่หยาง
คนอื่นไม่พูดพร่ำทำเพลง โจมตีพื้นดิน ระเบิดลู่หยางออกมา ลู่หยางรับมือศัตรูรอบทิศทางอย่างยากลำบ
