าก บังเอิญเหลือบไปเห็นเถาเหยาเย่กับหม่านกู่ที่ยืนอยู่ริมทะเลสาบ ราวกับเห็นดาวแห่งความหวัง
“น้องหม่าน รีบมาช่วยข้าเร็ว!” ลู่หยางตะโกนเรียก “น้องเถา เจ้ายืนริมฝั่งช่วยด้วย!”
หม่านกู่เห็นท่าไม่ดี กระโดดลงหลุมโคลน ช่วยเหลือลู่หยาง เมิ่งจิ่งโจวก็ฝ่าด่านอุปสรรคมาถึงข้างกายลู่หยาง
ในชั่วขณะนี้ สามคนจากลัทธิอมตะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ปลดปล่อยพลังการต่อสู้อันไร้ขีดจำกัด
“ทุกคนรู้ว่าต้องทำอะไรใช่ไหม?”
ลู่หยางระวังตัวสุดขีด เมิ่งจิ่งโจวกับหม่านกู่พยักหน้า ราวกับมีความเข้าใจลึกซึ้งร่วมกัน
“รวมร่าง!”
สามคนตะโกนพร้อมกัน ใช้วิธีรวมร่างอีกครั้ง
เพียงแต่ครั้งนี้ใช้ลู่หยางเป็นหลัก เขาจับเมิ่งจิ่งโจวกับหม่านกู่ ทุกคนเห็นภาพนี้ ชะงักไปครู่หนึ่ง
ไม่เคยเห็นวิธีต่อสู้แบบนี้มาก่อน?
เถาเหยาเย่ที่อยู่ริมฝั่งชะงักไปครู่หนึ่ง นางก็ไม่เคยเห็นท่าทางแบบนี้มาก่อน อีกทั้งพี่ลู่หยางให้นางยืนริมฝั่งช่วย จะให้นางทำอะไร?
ลู่หยางแค่นเสียง ปล่อยพลังกระบี่เข้าสู่ร่างของเมิ่งจิ่งโจวและหม่านกู่ ทั้งสองคนพลันเปล่งประกายคมกริบ ราวกับกระบี่สองเล่ม
“ให้พวกเขาได้เห็นความร้ายกาจของพวกเรา!” ลู่หยางตะโกน
ลู่หยางมีรากฐานกระบี่ ก่อนหน้านี้ไม่เคยใช้กระบี่ เพราะกลัวว่ากระบี่ชิงเฟิงจะแรงเกินไป ฆ่าคนตาย ตอนนี้มีเมิ่งจิ่งโจวกับหม่านกู่ในมือก็ไม่ต้องกลัวแล้ว
สองคนนี้เกือบเป็นอาวุธทื่อๆ แค่เคลือบพลังกระบี่ชั้นหนึ่ง ไม่ถึงกับฆ่าคนตาย
วิชาก
