เป็นเพราะมวยหลัวฮั่นของเจ้ามันเพี้ยน! คอยดู วันไหนข้าจะเขียนจดหมายแนะนำให้เจ้าเข้าวัดเสวี่ยนคง!”
ด้วยพรสวรรค์ของลู่หยาง เขามีคุณสมบัติพอจะเข้าวัดเสวี่ยนคง หรือพูดอีกอย่างคือวัดเสวี่ยนคงอาจต้อนรับเขาอย่างอบอุ่นก็เป็นได้ เพราะพรสวรรค์ด้านวิชาที่เทียบเท่าพี่ใหญ่ หาตัวจับยากในใต้หล้า
“ลู่หยาง เจ้าจะออกบวชหรือ?”
เซียนอมตะถามอย่างอาลัยอาวรณ์
“ไม่! สำนักเวิ่นเต๋าคือบ้านของข้า ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!”
ลู่หยางประกาศจุดยืน เป็นคนก็เป็นคนสำนักเวิ่นเต๋า ตายก็เป็นผีสำนักเวิ่นเต๋า
“ดูเร็ว ดอกบัวจะบานแล้ว!”
มีคนตะโกน ดึงความสนใจของทุกคน บัวคู่แฝดบาน ส่งกลิ่นหอมชื่นใจ ก่อให้เกิดการแย่งชิงอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับเสียงคำรามของเสือ ศิษย์เสือขาวลงมือก่อน ที่หน้าผากค่อยๆ ปรากฏอักษร “หวาง” แก้มมีขนสีขาวงอก ม่านตาตั้งขึ้น ราวกับเสือตัวหนึ่ง
“บัวคู่แฝดเป็นของข้า ใครอย่าแย่ง!”
เขาคำรามก้อง เร็วดั่งสายลม
“บอกว่าเป็นของเจ้าก็เป็นของเจ้าเลยหรือ? มวยหลัวฮั่น!”
เมิ่งจิ่งโจวลงมือ ใช้มวยหลัวฮั่น สีหน้าเมตตา สงสารสรรพสัตว์ ถ้าไม่มีประสบการณ์บวชยี่สิบปีคงชกมวยแบบนี้ไม่ออก หมัดหนักเกินบรรยาย ชกจนศิษย์เสือขาวมึนงง กระเด็นลงโคลน ศิษย์เสือขาวสมองมึน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพ่ายแพ้ในการต่อสู้ข้ามขั้น
การต่อสู้ของเขามักเป็นการท้าทายข้ามขั้น ใช้พลังขั้นสร้างฐานช่วงกลางเอาชนะขั้นสร้างฐานช่วงปลายได้อย่างง่ายดาย ไม่เคยพ่ายแพ้ ไม่ค
