งเต็มที่ ราวกับมีพระอรหันต์องค์หนึ่งปรากฏตัวต่อหน้าลู่หยาง ปราบมารขจัดปีศาจ โดยเฉพาะเมื่อนึกว่าวิชาเอกที่ทำให้อาจารย์ผู้เฒ่าสามมีชื่อเสียง “หกท่าสั่นสะเทือนฟ้า” ก็รู้ความจากมวยหลัวฮั่น ยิ่งทำให้ลู่หยางตื่นเต้น บางทีเขาอาจรู้ความวิชามวยอื่นจากมวยหลัวฮั่นก็ได้
“ว่าแต่ อาจารย์ผู้เฒ่าสามเคยเล่าไหมว่าท่านรู้ความ ‘หกท่าสั่นสะเทือนฟ้า’ จากมวยหลัวฮั่นได้อย่างไร?”
ลู่หยางถาม คิดว่าอาจได้แนวทาง
“เคยสิ”
เมิ่งจิ่งโจวระลึก
“อาจารย์บอกว่าตอนท่านยังหนุ่มไปเที่ยวดินแดนพุทธะสีทอง เจอชายชราผู้เชี่ยวชาญมวยหลัวฮั่นคนหนึ่ง ขนานนามว่าพระอรหันต์ปราบมาร ตีอาจารย์จนเหมือนหลาน อาจารย์โดนตีจนต้องหลบหัวซุกหัวซุน เพื่อไม่ให้โดนตีต่อ อาจารย์จึงระเบิดพลังในยามคับขัน สร้างวิชามวยของตัวเอง ‘หกท่าสั่นสะเทือนฟ้า’”
ลู่หยาง: “…”
ทำไมกระบวนการสร้างวิชามวยถึงได้ต่างจากที่ข้าคิดไว้ขนาดนี้?
“แล้วตอนนั้นอาจารย์ผู้เฒ่าสามชนะคู่ต่อสู้ไหม?”
