ะดูก ล้วนเป็นของมีค่า เอาไปขายที่ด่านปราบปีศาจได้ราคาดี
ก้อนวิญญาณใช้เป็นวัตถุดิบหลักในการหลอมยา หนังใช้หลอมวัตถุวิเศษ เขี้ยวใช้เป็นเครื่องประดับแสดงฐานะ กระดูกเอาไปต้มน้ำซุป
“พวกเจ้าดูเร็ว หมูป่าปีศาจตัวนี้มีก้อนทองคู่แฝด!”
หนึ่งในห้าเซียนเหยี่ยนซานร้องอุทาน
“อะไรนะ? มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ?”
พี่ใหญ่จมูกเหยี่ยวได้ยินดังนั้น รีบเดินเข้าไปดูสถานการณ์
ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวสนใจ ต่างวางมือจากงานที่ทำอยู่
พวกเขาเคยเห็นก้อนทองคู่แฝดในสำนักเวิ่นเต๋าเท่านั้น ไม่เคยได้ยินว่านอกสำนักจะมีผู้มีความสามารถแบบนี้ ที่สร้างก้อนทองได้สองก้อน
วางอยู่บนพื้นคือก้อนทองสองก้อน ก้อนหนึ่งทองอร่าม อีกก้อนดำสนิท ราวกับเป็นตัวแทนของสองขั้ว สว่างกับมืด มีรสชาติของ ‘เต๋า’ แฝงอยู่ในนั้น
ยิ่งลู่หยางพินิจพิเคราะห์ก็ยิ่งรู้สึกว่าก้อนทองสองก้อนนี้ไม่ธรรมดา แฝงไว้ด้วยหลักการอันล้ำลึก
ของดีจริงๆ
“ไม่คิดว่าข้าจะมีวันเอาชนะสัตว์ปีศาจที่มีก้อนทองคู่แฝดได้”
ลู่หยางรำพึงถึงพัฒนาการของตน
เมิ่งจิ่งโจวก็รู้สึกแปลกประหลาด เขาไม่เคยได้ยินว่าบ้านไหนมีก้อนทองสีดำ
ก้อนทองแบ่งเป็นเก้าระดับ ระดับหนึ่งสว่างที่สุด เป็นสีทองอร่าม ระดับเก้าด้อยที่สุด แม้จะหม่นแต่ก็ยังเป็นสีทอง
หมูป่าตัวนี้ดูไม่มีอะไรโดดเด่น แต่กลับสร้างก้อนทองสีดำได้ เป็นเพราะมีเลือดโบราณ หรือว่ามีโชคลาภพิเศษกันแน่?
“หมูป่าตัวนี้เป็นลูกหลานของหมูแบกเขายุคโบราณ บ่าสามารถ