ชาปลาที่พวกเจ้าหาไงล่ะ มันจะกินข้า ข้าเลยกินมันซะ”
เซียนอมตะพูดอย่างไร้เดียงสา
“พวกเจ้าไม่ใช่กำลังหามันหรือ มันเป็นปีศาจร้าย อย่าไปหามันเลย”
เซียนอมตะย่นจมูก ไม่พอใจความไร้มารยาทของราชาปลา ถ้าเป็นในยุคโบราณ จะมีสัตว์ปีศาจตัวไหนกล้าทำแบบนี้กับนาง นี่มันกบฏ สมควรฆ่าตัวตาย
“ราชาปลาไม่ใช่ปลาปักเป้าหรอกหรือ?!”
หลี่ฉางตกใจมาก ราชาปลาเป็นเจ้าของทะเลสาบนี้ เป็นปลาปักเป้าขั้นแก่นทองคำระดับสูงขั้นสูงสุด ทั้งตัวเต็มไปด้วยพิษร้าย! สำคัญที่สุดคือ เด็กสาวคนนี้แค่ขั้นสร้างฐานระดับสูง จะชนะราชาปลาได้อย่างไร?
“จู่โจม ฆ่านาง! นางกินเนื้อปลาแล้วไม่เป็นไร ต้องมียาถอนพิษแน่!”
ทั้งสี่คนใช้พลังกดพิษปลาปักเป้าไว้ชั่วคราว แล้วพุ่งเข้าโจมตี
“เอาแหวนเก็บของนางด้วย ขโมยไปทั้งหมด!”
สี่คนขั้นแก่นทองคำรุมคนขั้นสร้างฐานคนเดียว เขาไม่เชื่อว่าเด็กน้อยคนนี้จะชนะได้
“เอ๊ะ ที่แท้พวกเจ้าก็เหมือนปลาใหญ่นั่นแหละ เป็นปีศาจร้ายเหมือนกัน!”
เซียนอมตะไม่พอใจท่าทีของทั้งสี่คนมาก นางกำลังจะถอนพิษให้ทั้งสี่คน ไม่คิดว่าพวกเขาจะลงมือฆ่านาง
