ิเศษรอบๆ: “ดูสิ รอบๆ นี้ล้วนเป็นของที่หาดูได้ยากในดินแดนกลาง นี่คือดอกเงินทอง นี่คือหญ้าเมฆลอย นี่คือไม้หมื่นเขียว นี่คืองูปีศาจที่ดูไม่ออกว่าอยู่ขั้นไหน… เอ๊ะ?”
ในสายตาของทั้งสองปรากฏงูปีศาจหลายตัวที่ลำตัวเขียวเข้ม หัวเป็นรูปสามเหลี่ยม แลบลิ้นฉึกๆ คืบคลานมาทางนี้อย่างรวดเร็ว
“รีบหนี!”
ทั้งสองดูไม่ออกว่างูปีศาจพวกนี้อยู่ขั้นไหน ไม่กล้าประมาท ดึงเถาวัลย์ออก ตกลงพื้นแล้วพลิกตัววิ่งหนีทันที
ขั้นสร้างฐานก็ไม่กลัว แต่ที่กลัวคือพวกมันอาจไม่ใช่แค่ขั้นสร้างฐานเท่านั้น
“พี่ชายทั้งสอง อย่าวิ่งสิคะ มาเล่นกับน้องๆ หน่อย”
งูปีศาจพูดภาษามนุษย์ เสียงยั่วยวนชวนหลงใหล อ่อนหวานจับใจ
“น้องๆ รับรองจะทำให้พี่ๆ มีความสุขถึงสวรรค์เลยค่า~”
“มาเล่นกันเถอะค่ะ~”
ทั้งสองหันกลับไปมอง พบว่างูปีศาจแปลงร่างเป็นมนุษย์ หน้าตาสะสวย น่าสงสาร แต่งตัวโป๊ ดูแล้วไม่ใช่สตรีที่ดี
“ไม่ล่ะ ไม่ล่ะ พวกเจ้าขี้เหร่เกินไป”
เมิ่งจิ่งโจวปฏิเสธอย่างสุภาพ
งูปีศาจที่ได้ยินคำพูดนี้ต่างอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็โกรธจัด วิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ
โชคดีที่ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวไม่ใช่คนอ่อนแอ พูดถึงฝีมือหนีตาย พวกเขาไม่กลัวใคร สองขาถีบพื้นวิ่งเร็วปานจรวด
แต่น่าเสียดายที่เคราะห์ซ้ำกรรมซัด ทั้งสองพลาดพลั้งจมลงในหนองน้ำ
เห็นฝูงงูปีศาจกำลังจะไล่ทัน ลู่หยางตัดสินใจ: “แบบนี้ไม่ได้ ใช้วิชาย่นพื้นที่หนีกันเถอะ”
“แล้วข้าล่ะ?”
“ยืนนิ่งๆ! วาดวงล้อมขัง!”
ลู่ห
