กตเห็นมีหนอนสีดำตัวเล็กกำลังเลื้อยอยู่บนแขนของเมิ่งจิ่งโจว หัวโต หางเรียว ไม่รู้ว่าปีนขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่
“ทากน้ำ!”
เมิ่งจิ่งโจวตกใจรีบสะบัดแขน แต่ทากน้ำเหมือนติดแน่นกับแขน สะบัดอย่างไรก็ไม่หลุด
“อย่าตื่น ข้าได้ยินว่าพวกนี้กลัวไฟ ดูข้าเผามันเลย! เช้!”
ลู่หยางพ่นไฟสามรส ลูบทากน้ำเบาๆ ทากน้ำก็ถูกเผาตาย คลายปากออก ร่วงจากแขนลงมา
ทั้งสองเปิดพลังจิตตลอด แต่คอยระวังแต่สัตว์ปีศาจตัวใหญ่ ไม่คิดว่าที่นี่แม้แต่แมลงก็ต้องระวัง
ทากน้ำไม่ถึงกับทำลายการป้องกันของเมิ่งจิ่งโจวได้ แต่เมิ่งจิ่งโจวเติบโตมาอย่างตามใจ จึงรับไม่ได้ทางจิตใจ
ผ่านการบุกรังสัตว์ปีศาจเจ็ดครั้ง ถูกสัตว์ปีศาจล้อมห้าครั้ง ถูกบังคับให้สู้กับสัตว์ปีศาจสี่ครั้ง และปีนออกมาจากท้องสัตว์ปีศาจหนึ่งครั้ง ในที่สุดทั้งสองก็เดินออกจากป่าทึบ เห็นเมืองที่มนุษย์สร้างขึ้น
ทั้งสองผมเผ้ายุ่งเหยิง เดินกะเผลกๆ ปลายผมยังติดน้ำลายสัตว์ปีศาจ
บนหอคอยมีอักษรสามตัว “ด่านปราบปีศาจ” เปล่งประกายวับวาว แผ่พลังกดดันลึกลับ ทำให้ทั้งสองรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก
“พี่ใหญ่โปรดคุ้มครอง ในที่สุดก็ออกมาได้!”
ทั้งสองพนมมือไหว้ฟ้า ขอบคุณพี่ใหญ่ที่ไว้ชีวิต
