ด้วยความเคารพต่อบรรพบุรุษตระกูลหงส์ และความคาดหวังอันงดงามที่ผู้คนมีต่อหงส์ ลู่หยางรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องเปิดเผยความลับยุคโบราณที่เพิ่งได้รู้มา
ลู่หยางรู้สึกว่าตนแบกรับภาระมากเกินไป ทั้งที่เขาเพิ่งอยู่ขั้นสร้างฐานเท่านั้น
ตามหลักการแล้ว ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานที่รู้ความลับยุคโบราณมากมาย ย่อมสามารถใช้ความลับเหล่านั้นหาโชควาสนาได้
เช่น ตระกูลโบราณบางตระกูลสูญหายมรดกไป ลู่หยางยิ้มบางๆ พูดบอกสถานที่เก็บมรดกออกมา ทำให้ตระกูลโบราณนั้นได้รับมรดกคืน พากันตื่นตะลึงในตัวลู่หยาง ถึงขั้นจะยกธิดาให้เป็นภรรยา
หรือไม่ก็เข้าไปในโบราณสถานบางแห่ง ในขณะที่คนอื่นต้องต่อสู้เอาชีวิตเป็นเดิมพันเพื่อผ่านด่าน แต่ตัวเขารู้หลักการภายใน จึงเดินชมสบายๆ คว้ารางวัลสุดท้ายไปได้ ทำให้เหล่าอัจฉริยะทั้งหลายตะลึงจนตาค้าง
ไม่ก็ในงานประมูล มีของล้ำค่าที่ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครดูออกว่ามีประโยชน์อะไร เกือบจะถูกถอนออกจากการประมูล มีเพียงลู่หยางที่รู้ว่านี่คือวัตถุวิเศษของบางคนในยุคโบราณ มีค่ามหาศาล เขาจึงประมูลได้ในราคาถูก
เรื่องแบบนี้ลู่หยางยังไม่เคยเจอสักเรื่อง
ลู่หยางรู้สึกว่าการที่ตนรู้ความลับยุคโบราณมากมายนั้นไม่มีประโยชน์อะไรเลย ไม่สามารถใช้ได้สักอย่าง
ลู่หยางครุ่นคิด มีอะไรผิดพลาดหรือไม่?
เรื่องหินเลือดหงส์จบลงแล้ว หลังจากวุ่นวายทั้งคืน สิ่งที่ได้มากที่สุดคือการทำลายแผนการของลัทธิจิ่วอิ่วโดยไม่ตั้งใจ และการที่หลี่หาวเห
