รินรู้ว่าซูอี้เหรินเป็นผู้ฝึกร่างกาย
เมื่อบิดามารดาของหลี่หาวเหรินตื่นขึ้นมา เห็นหลุมกว้างขนาดคนลงไปได้ในลานบ้าน ก็จมอยู่ในภวังค์
ก่อนเข้านอนยังปกติ ดี ทำไมตื่นมาถึงมีหลุมใหญ่ขนาดนี้
ซูอี้เหรินกังวลว่าเสียงดังตอนกลางคืนจะรบกวนบิดามารดาของหลี่หาวเหรินและชิ่นเหยียนเหยียน จึงวางค่ายกลป้องกันเสียงรบกวนจากภายนอก
พูดตามตรง เมื่อคืนซูอี้เหรินทุบซากหงส์เสียงดังไม่น้อย แต่คนในบ้านหลี่หาวเหรินไม่ได้ยินเสียง ส่วนคนอื่นในมณฑลลั่วเฟิงได้ยินกันทั่ว
ผู้ว่าการมณฑลประกาศว่าเป็นเสียงจากการทำงานใต้ดินในยามค่ำคืน ควบคุมแรงไม่ดี สร้างความรำคาญให้ทุกท่าน ขออภัยด้วย
จะให้บอกว่าเขาเป็นผู้ว่าการที่ไร้ความสามารถ ปล่อยให้ลัทธิจิ่วอิ่วแทรกซึมเข้ามาได้ ถ้าไม่มีซูอี้เหรินอยู่ ทุกคนคงจบกันหมด หากพูดเช่นนี้ ตำแหน่งผู้ว่าการก็คงอยู่ไม่ได้
“เมื่อคืนเกิดเหตุไม่คาดฝัน มีคนร้ายแอบเข้ามา โชคดีที่มีท่านซูคอยช่วยเหลือ”
ลู่หยางเล่าเหตุการณ์เมื่อคืนอย่างคร่าวๆ ละเว้นเรื่องหินเลือดหงส์ ผู้ว่าการมณฑล ประมุขตระกูลโม่ ลัทธิจิ่วอิ่ว และหงส์เฒ่า
โดยสรุปแล้ว เมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ชิ่นเหยียนเหยียนมองลู่หยางที่กำลังพูดเหลวไหลด้วยสายตาตำหนิ การที่ทำให้แม่ต้องลงมือ จนเกิดหลุมใหญ่ขนาดนี้ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนต้องไม่ธรรมดาแน่
แต่ต่อหน้าบิดามารดาของหลี่หาวเหริน นางไม่สะดวกจะถาม จึงปล่อยให้ลู่หยางพูดไปตามใจ
บิดามารดาของหลี่หาวเหร
