เป็นระยะๆ จะเทเลือดลงในทะเลสาบสีเลือด
“นี่…นี่คือ…”
ผู้ว่าการมณฑลอธิบายอย่างจนใจ “นี่คือหินเลือดหงส์ที่กำลังผลิต”
“หินเลือดหงส์เป็นของปลอม?”
เมิ่งจิ่งโจวตกใจ ข้าใช้ห้าแสนหินวิเศษซื้อของปลอมหรือ?
หลี่หาวเหรินส่ายหน้า “ไม่ใช่ เลือดในหลุมล้วนเป็นเลือดหงส์ ข้าเคยเห็นอาจารย์ใช้ตอนหลอมอาวุธ แค่เลือดหงส์ที่อาจารย์ใช้ คุณภาพสูงกว่าที่นี่”
“ท่านผู้ว่าการมณฑล คนพวกนี้เป็นใคร?”
ชายหนุ่มตาสีแดงเดินเข้ามา ที่คอมีขนนกสีแดง
เขาขมวดคิ้วมองหาผู้ว่าการมณฑล ไม่พอใจที่พาคนนอกมา
ผู้ว่าการมณฑลถอนหายใจ “ไม่มีทางเลือก ถ้าข้าไม่พาพวกเขามา คนโชคร้ายจะเป็นข้า”
ชายหนุ่มตาสีแดงกำลังจะระเบิดอารมณ์ การพาคนนอกมาหมายถึงเรื่องแดง เขาจะกลับไปรายงานหัวหน้าตระกูลอย่างไร?
“พวกนี้เป็นศิษย์สำนักเวิ่นเต๋า นี่หลานชายข้า หัวหน้าตระกูลโม่”
“ไสหัวไป!”
“สำนักเวิ่นเต๋า?”
ชายหนุ่มตาสีแดงมองลู่หยางและคณะอย่างตกใจ สีหน้าเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ราวกับนึกถึงเรื่องไม่ดี ท่าทางไม่หยิ่งผยองอีกต่อไป
“หยุนจือเป็นอะไรกับพวกเจ้า?”
“เป็นพี่ใหญ่ของข้า”
“กั่นเทียนเป็นอะไรกับพวกเจ้า?”
“เป็นพี่สามของข้า” ลู่หยางตอบ
พี่สามที่ไม่เคยพบหน้ากันชื่อกั่นเทียน ตอนนี้กำลังฝึกฝนในเขตปีศาจ
“เช่นนั้นเอง ที่แท้ก็เป็นสหายสำนักเวิ่นเต๋ามาเยี่ยมชมสำรวจ เชิญทางนี้”
ชายหนุ่มตาสีแดงเปลี่ยนท่าทีหน้ามือเป็นหลังมือ สวมรอยยิ้ม สนิทสนมและเป็นมิตร
หางตาผู้ว่าการมณฑลกระตุก เขา
