ิงไม่มีทีท่าจะอ่อนกำลังลงแม้แต่น้อย เพลิงแท้ของหงส์หลอมละลายทุกสิ่ง แม้แต่ดินก็ไม่ยกเว้น โพรงใต้ดินนี้เกิดจากเพลิงแท้เผา หากปล่อยให้เพลิงแท้ลุกลาม ทั้งมณฑลลั่วเฟิงจะจมอยู่ในทะเลเพลิง! เพลิงแท้ของหงส์ เพลิงแท้ของมังกรทอง เป็นเปลวเพลิงที่มีชื่อเสียงเทียบเท่าสามเพลิงศักดิ์สิทธิ์
“ตอนที่เพลิงแท้ของหงส์เบ่งบาน ก็ยังรับมือยากเหมือนเคยนะ”
เซียนอมตะดูการต่อสู้ในห้วงจิต นึกถึงอัจฉริยะตระกูลหงส์ที่นางเคยสอน อัจฉริยะตระกูลมังกรและตระกูลหงส์ย่อมชำนาญวิชาประจำตระกูล มือหนึ่งใช้เพลิงได้อย่างเชี่ยวชาญ เหมาะกับการทำอาหารมาก
“มีวิธีรับมือไหม?”
ลู่หยางรีบถาม ถ้าไม่มีวิธี เขาก็ต้องเรียกพี่ใหญ่มาแล้ว
“ตรงคอช่วงกลางมีจุดพิเศษที่มีเฉพาะในหงส์ นั่นเป็นต้นกำเนิดเพลิงแท้ของหงส์ ตีโดนจุดนั้นมันก็พ่นไฟไม่ได้แล้ว”
เซียนอมตะไม่ทำให้ผิดหวัง ให้วิธีแก้ในจังหวะสำคัญ ลู่หยางได้ยินแล้วรีบส่งเสียงบอกซูอี้เหริน ซูอี้เหรินหันมามองลู่หยางอย่างแปลกใจ แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก คิดว่าศิษย์สำนักเวิ่นเต๋าเห็นมามาก อาจจะได้ยินตอนเรียนในสำนัก อย่างไรเสียอาจารย์เขาก็เป็นเจ้าสำนักเวิ่นเต๋า ซูอี้เหรินเล็งตำแหน่งที่ลู่หยางบอกแล้วพุ่งเข้าไป เพลิงแท้ของหงส์ราวกับบ้าคลั่งพุ่งเข้าใส่นาง นางรวบนิ้วทั้งห้า กำมือขวา วางที่เอว ระเบิดพลัง ต่อยออกไปหนึ่งหมัด บิดเบือนพื้นที่ตรงหน้าจนหมด เพลิงแท้ของหงส์ไม่อาจเข้าใกล้นางได้อีก
“ตาย!”
ซูอี้เหรินต่อยอ
