อกไปอีกหมัด เสียงดังราวฟ้าร้อง ตีที่คอหงส์ เพลิงแท้ของหงส์ราวกับสูญเสียต้นกำเนิด ค่อยๆ หายไป
“เกิดอะไรขึ้น?!”
สาวกลัทธิจิ่วอิ่วตกใจสุดขีด เพลิงแท้ของหงส์ว่ากันว่าหลอมละลายทุกสิ่ง ดับไม่ได้ ทำไมถึงหายไปได้? สิ่งที่เซียนอมตะบอกลู่หยางเป็นความลับของตระกูลหงส์ แม้แต่ในตระกูลหงส์ก็มีสองสามคนที่รู้ไม่ต้องพูดถึงสาวกลัทธิจิ่วอิ่ว สูญเสียเพลิงแท้ของหงส์แล้ว หงส์แก่ก็ไม่ใช่ภัยคุกคามอีกต่อไป สาวกลัทธิจิ่วอิ่วยังคิดจะใช้ท่าทีสู้ตายฝ่าออกไป แต่ถูกซูอี้เหรินซัดจนขยับไม่ได้
ซูอี้เหรินก็โมโหในใจ แสร้งทำเป็นสาวสงบเสงี่ยมมาหลายวัน ในที่สุดก็จะสร้างความประทับใจที่ดีให้หลี่หาวเหริน กลับถูกเจ้าทำลายไปหมด ลัทธิจิ่วอิ่วบ้า! ตายๆๆ! เห็นหมัดสั่นสะเทือนฟ้าดินของซูอี้เหรินที่ต่อยไม่หยุด หลี่หาวเหรินหางตากระตุกอย่างห้ามไม่ได้ ถ้าโดนตีแบบนี้ คงไม่เหลือแม้แต่วิญญาณ สุดท้าย ซูอี้เหรินต่อยหมัดที่แข็งแกร่งและรุนแรงที่สุด เสียงดังผ่านพื้นดิน ทั้งมณฑลลั่วเฟิงได้ยิน แสดงถึงการจบการต่อสู้ครั้งนี้
นางฉีกร่างหงส์เป็นช่อง ลากสาวกลัทธิจิ่วอิ่วออกมา ค้นจิตทันที แล้วก็ขมวดคิ้ว ในการต่อสู้เมื่อครู่ สาวกผู้นี้ใช้พลังจิตเกินขีดจำกัด ทำให้ตอนนี้ในสมองยุ่งเหยิง มองไม่เห็นอะไรเลย พูดอีกอย่างคือ สาวกผู้นี้บ้าไปแล้ว
“น่ารำคาญ”
ซูอี้เหรินบีบคอสาวก ส่งเขาไปสู่เก้าวิญญาณ โพรงใต้ดินที่เหลือจากการต่อสู้จัดการได้ยาก ซูอี้เหรินใช้พลังกฎเก
