ในฐานะตระกูลชั้นสูงแห่งดินแดนกลางที่มีประวัติยาวนานนับหมื่นปี ตระกูลเมิ่งมีการอบรมสั่งสอนที่ดีงาม เมิ่งจิ่งโจวในฐานะบุตรชายคนโตของตระกูลเมิ่ง มีกิริยาวาจาสง่างาม ย่อมไม่โกรธเคืองหลี่หาวเหรินด้วยเรื่องเล็กน้อย
เมิ่งจิ่งโจวมองหลี่หาวเหริน พูดเสียงเบาว่า “เรื่องยาบำรุงกำลังครั้งหน้าเจ้าจะบอกเร็วกว่านี้หน่อยได้ไหม?”
หลี่หาวเหรินร้องอ๋อ ราวกับนึกอะไรบางอย่างได้ จึงพูดต่อ
“อาจารย์บอกข้าว่าการแช่ในลาวาเป็นประจำก็ช่วยบำรุงกำลังได้เช่นกัน นี่คือแรงจูงใจหนึ่งที่ทำให้ข้าอดทนฝึกฝน และผลลัพธ์ก็ดีจริงๆ”
“…เราข้ามเรื่องยาบำรุงกำลังได้หรือไม่?”
“ได้สิ”
เมื่อลู่หยางและคณะกลับถึงบ้านตระกูลหลี่ มารดาของหลี่หาวเหรินได้เตรียมอาหารค่ำมื้อใหญ่รอทุกคนอยู่แล้ว
จะให้ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวสองแขกเป็นคนทำอาหารทุกวันก็คงไม่เหมาะ
เมิ่งจิ่งโจวซื้อของมามากมาย พูดง่ายๆ คือของแปลกใหม่ที่เขาไม่เคยเห็น เขาซื้อมาหมด
จะมีประโยชน์หรือไม่ค่อยว่ากันที่หลัง สำคัญที่มันแปลกตา
แน่นอนว่าของที่ท้าทายสติปัญญาเกินไป เมิ่งจิ่งโจวไม่ได้ซื้อมา เช่นลมปราณบริสุทธิ์ธรรมชาติที่อ้างว่ามีประวัติสี่พันปี มาจากยุคเดียวกับหงส์เฒ่า และได้เห็นกระบวนการล่มสลายของหงส์เฒ่าทั้งหมด
ลู่หยางซื้อจี้รูปหงส์ที่ทำอย่างประณีต นำมาผูกติดกับแผ่นหยกประจำตัว ห้อยไว้ที่เอว
ชิ่นเหยียนเหยียนซื้อน้ำไผ่มาหนึ่งลัง เมื่อคืนตอนกินย่างเนื้อ นางชอบรสชาติของน้ำไผ่ซึ่งเป
