เรื่องนี้อีก?”
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำสองคนเบิกตากว้าง “พวกเจ้ารู้ได้อย่างไร!”
“ในโลกนี้ไม่มีกำแพงที่ทึบสนิท จะมีความลับอะไรที่คงอยู่ตลอดกาลได้? สิ่งที่ควรรู้ ต่อให้ปิดบังอย่างไรพวกเราก็ต้องรู้”
ลู่หยางพูด “หรือเจ้าคิดว่ามีแค่พวกเจ้าที่สนใจสิ่งนั้น?”
“บ้าจริง ทำไมตระกูลหม่อจึงรู้เรื่องหินเลือดหงส์ได้!”
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำสองคนตัดสินใจอย่างรวดเร็วว่าลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวเป็นใคร
ต้องเป็นตระกูลหม่อที่เป็นศัตรูกับพวกเขาแน่!
ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวสบตากัน ที่แท้ก็มาเพราะหินเลือดหงส์ที่ซื้อมาจริงๆ
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำสองคนรู้ว่าเรื่องถูกเปิดเผยแล้ว
หลังจากปะทะกันสั้นๆ ก็ไม่รั้งรอ ฉวยโอกาสหนีไป
ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวไล่ตามสุดกำลัง แต่ก็ไม่ทันฝีเท้าของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำสองคนนี้ รู้สึกร้อนใจอยู่บ้าง
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำสองคนเห็นว่าสลัดลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวได้แล้ว รีบกลับไปรายงานสถานการณ์
“ท่านผู้อาวุโสซู พวกเราตามพวกเขาไป ก็จะรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง”
ลู่หยางพูดพลางเร่งฝีเท้า แอบตามผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำสองคนนั้นไป
ซูอี้เหรินมีสีหน้าประหลาด พวกเจ้าสองคนทำเรื่องแบบนี้คล่องแคล่วเหลือเกินนะ?
