ตัวเองเป็นการกลับชาติมาเกิดของชิ่นห่าวเหริน จะเกิดอะไรขึ้น? จะได้ภรรยาขั้นรวมร่างที่งามประหนึ่งนางฟ้า จะได้ลูกสาวที่ร่าเริงน่ารัก จะมีทรัพยากรไม่มีวันหมด หินวิเศษ ยา อาวุธ ของล้ำค่าและสมุนไพร ล้วนไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป จะมีผู้คุ้มครองขั้นรวมร่าง… ดูเหมือนยอมรับว่าตัวเองเป็นการกลับชาติมาเกิดของชิ่นห่าวเหรินก็ไม่มีปัญหาอะไร?
ไม่ถูกไม่ถูก คิดแบบนี้ไม่ได้ ต้องคิดว่าการทำแบบนี้มีข้อเสียอะไร หลี่หาวเหรินคิดครู่ใหญ่ รู้สึกว่าดูเหมือนไม่มีข้อเสียอะไร
“นางมารทำลายจิตใจการบำเพ็ญของข้า! เป้าหมายของข้าคือการเป็นอัจฉริยะในการบำเพ็ญเช่นพี่ลู่ ไม่พึ่งพาสิ่งภายนอก อาศัยความสามารถและพรสวรรค์ บำเพ็ญไปถึงขั้นสูงสุด!”
ดูพี่ลู่สิ อายุใกล้เคียงกัน ก็นั่งในตำแหน่งเจ้าสำนักผู้แทนได้แล้ว ส่วนตัวเอง รู้แต่จะกินแรงภรรยา
“เอาล่ะๆ วันนี้วุ่นวายมาทั้งวัน ทุกคนพักผ่อนก่อนเถอะ”
บิดามารดาของหลี่เห็นว่าตอนนี้ยังหาข้อสรุปไม่ได้ จึงระงับการพูดคุยเรื่องนี้ไว้ก่อน
“บ้านมีห้องรับรองมากมาย น้องลู่กับน้องเมิ่งเดินทางไกลมาจากสำนักเวิ่นเต๋า อยู่เที่ยวที่มณฑลลั่วเฟิงสักสองสามวันเถอะ อี้เหรินกับเมี่ยนเมี่ยนด้วย อย่าพักโรงเตี๊ยมเลย อยู่ที่นี่ก่อน”
ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวไม่ต้องพูดถึง ไม่ทำให้น้ำใจของบิดามารดาหลี่เสียเปล่า ซิ่นเมี่ยนเมี่ยนก็ยอมพักที่นี่หลังจากซูอี้เหรินชักจูง
วุ่นวายมาครึ่งค่อนวัน ตอนนี้ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว หากไม่พ
