้วนมีผู้ติดตามและศิษย์ของตัวเอง แม้จะไม่มาก แต่ก็ไม่มีสายเซียนไหนที่มีคนเพียงคนเดียว เซียนอมตะเป็นข้อยกเว้น สายอมตะจริงๆ แล้วมีแค่นางคนเดียว ปู่เย่าเหลียนก็ไม่รู้ถูกใครวางแผน จนต้องถูกบังคับให้มาอยู่ฝั่งเซียนอมตะ ส่วนลู่หยาง ก็เป็นคนที่เซียนอมตะเพิ่งชวนเข้ามา
ลู่หยางเงียบไปสองสามวินาที ส่ายหน้าอย่างหนักแน่น:
“ข้าจะพึ่งพาความพยายามของตัวเอง”
“เชอะ ไม่สนุกเลย”
เซียนอมตะเบ้ปาก รู้สึกผิดหวังกับการเลือกของลู่หยาง นางอยากจะมอบจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญอมตะให้ลู่หยางสักดวงจริงๆ ให้เขามาอยู่กับนาง ในยุคโบราณมีคนมากมายที่อยากให้เซียนอมตะรับเข้าสายอมตะ แต่ล้วนถูกเซียนอมตะปฏิเสธ ส่วนพวกที่มีความคิดไม่บริสุทธิ์ เซียนอมตะยิ่งไม่สนใจเลย
ตั้งแต่ยุคโบราณมาจนถึงปัจจุบัน ลู่หยางเป็นผู้บำเพ็ญที่ถูกปากนางที่สุด นี่เป็นครั้งแรกที่นางเชิญคนอื่นมาเป็นคนในสายของตัวเองด้วยความสมัครใจ น่าเสียดายที่ถูกปฏิเสธ
“เซียนมองออกได้ไหมว่าหลี่หาวเหรินมีผลการบำเพ็ญวัฏสงสาร หรือจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญวัฏสงสาร”
นี่เป็นปัญหาที่ลู่หยางสนใจที่สุดตอนนี้
เซียนอมตะส่ายหน้า:
“มองไม่ออกหรอก อันนี้ข้ามสาย”
“อ่าน ขอรับ”
การสนทนาระหว่างลู่หยางกับเซียนอมตะดูเหมือนจะใช้เวลานาน แต่จริงๆ แล้วการสื่อสารในห้วงจิตเร็วกว่าความเป็นจริงมาก ในความเป็นจริง หลี่หาวเหรินยังคงยืนยันว่าตัวเองไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับชิ่นห่าวเหริน
ลองคิดดู หากยอมรับว่า