ี้ข้าไม่ยอม!”
ชิ่นเหยียนเหยียนชี้หลี่หาวเหริน “ข้าให้เจ้าเก็บหน้า รีบถอนหมั้นเถอะ เรื่องนี้ก็จบแค่นี้!”
หลี่หาวเหรินก็โกรธขึ้นมาเหมือนกัน ถ้าพูดจาดีๆ อีกฝ่ายไม่อยากยอมรับการหมั้น จะถอนก็ถอน
แต่เจ้ามาแบบนี้ เหิมเกริมเกินไปแล้ว “เจ้าบอกให้ถอนก็ต้องถอนหรือ?”
เขาเน้นทีละคำ “ข้าบอกให้เจ้ารู้ การหมั้นนี้ชาตินี้ข้าไม่มีวันถอน!”
ชิ่นเหยียนเหยียนได้ยินคำพูดนี้ก็ระเบิดทันที
“วันนี้การหมั้นนี้ เจ้าจะถอนก็ต้องถอน ไม่ถอนก็ต้องถอน! ยันต์แสงสว่าง!”
ชิ่นเหยียนเหยียนหยิบยันต์ออกมาแผ่นหนึ่ง ยันต์กลายเป็นแสงขาว พุ่งฉิวใส่หลี่หาวเหริน
หลี่หาวเหรินสวมนวม ต่อยแสงขาวกระเด็น
“ไปๆๆ ถอยไปดูให้ห่างหน่อย”
ลู่หยางเรียกทุกคนให้ถอยห่างจากที่นี่
“ไม่ต้องห้ามพวกเขาหรือ?” พ่อแม่หลี่และซูอี้เหรินต่างห่วงคู่ต่อสู้
“มีอารมณ์กันทั้งคู่ ต่อสู้กันระบายบ้างก็ดี” ลู่หยางยิ้มพูด
ซูอี้เหรินเห็นว่าลู่หยางพูดมีเหตุผล จึงลงมือหลอมละลายบ้านใหม่ตระกูลหลี่ ป้องกันไม่ให้บ้านพัง
หลี่หาวเหรินและชิ่นเหยียนเหยียนต่างสังเกตเห็นการกระทำของซูอี้เหริน จึงปล่อยพลังออกมาเต็มที่ สู้กันอย่างเต็มฝีมือ
หลี่หาวเหรินหยิบหอกยาวจากพื้นที่เก็บของ นี่เป็นอาวุธที่ดีที่สุดที่เขาเคยหลอม
หอกยาวลากผ่านกระเบื้อง ประกายไฟกระเด็น
ชิ่นเหยียนเหยียนมียันต์มากมายในมืออย่างไม่ทราบที่มา นางพุ่งใส่หลี่หาวเหริน “ยันต์อรุณรุ่ง!”
หลี่หาวเหรินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยกห
