ึกขึ้นได้ว่าในร่างเขามีเซียนแท้ยุคโบราณที่น่ากลัวอยู่ มีที่พึ่งแบบนี้ การรู้ความลับโบราณบางอย่างก็ไม่แปลก
“ไม่ถูก รากฐานโสดเพิ่งปรากฏในราชวงศ์ต้าอวี๋ ยุคโบราณไม่มีรากฐานโสดด้วยซ้ำ! เจ้าหลอกข้า!”
เมิ่งจิ่งโจวนึกออกได้เร็ว “กินหมัดเต่าของข้าซะ!”
สองคนต่อสู้กันอย่างดุเดือดในพื้นที่แคบ สุดท้ายถูกหลี่หาวเหรินห้ามไว้
“น้องหลี่ คู่หมั้นของเจ้ามีฐานะอย่างไร?”
ลู่หยางนึกถึงภูมิหลังของหลี่หาวเหริน พ่อแม่เป็นผู้บำเพ็ญอิสระธรรมดา อยู่ในขั้นสร้างฐาน ไม่มีความสามารถพิเศษ
ที่หลี่หาวเหรินมีรากฐานไฟเป็นเพราะความบังเอิญล้วนๆ จุดนี้เหมือนลู่หยาง
พูดถึงคู่หมั้นของตน หลี่หาวเหรินทำหน้าเศร้าหมอง ถอนหายใจ พูดว่า “ไม่รู้สิ”
“ไม่รู้?”
ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวประหลาดใจ มีที่ไหนไม่รู้ว่าคู่หมั้นมีฐานะอย่างไร
“ตามที่พ่อแม่ข้าเล่า ตอนที่พ่อแม่ข้าออกไปผจญภัย เจอเหตุคับขัน บังเอิญมีผู้ทรงพลังผ่านมา ช่วยพ่อแม่ข้าไว้
ตอนนั้นแม่ตั้งครรภ์ข้าได้สามเดือนแล้ว ผู้ทรงพลังเห็นแม่มีครรภ์ ก็บอกว่าพบกันคือมีวาสนา
ไม่เสียทีที่สองครอบครัวจะเป็นญาติกัน จึงหมั้นหมายตั้งแต่ในครรภ์ กำหนดการแต่งงานของข้า”
“หลังจากนั้นผู้ทรงพลังก็จากไป ไม่เห็นร่องรอยอีก”
“สามารถลอยขึ้นฟ้าได้ ผู้ทรงพลังอย่างน้อยต้องอยู่ในขั้นแก่นทองคำ ระดับพลังที่แน่ชัดไม่อาจรู้ได้”
“ผู้ทรงพลังคนนั้นแซ่อะไร ชื่ออะไร มีฉายาอะไร มาจากไหน ไปที่ใด พ่อแม่ไม่รู้อะไรเลย”
“…เจ