้าได้คู่หมั้นมาแบบส่งเดชนะ”
“ใครว่าไม่ใช่ล่ะ?” หลี่หาวเหรินยิ้มอย่างจนใจ
“สำคัญคือตอนนั้นพ่อแม่ข้าคิดว่าพวกเขาแค่ขั้นสร้างฐาน ผู้ทรงพลังเช่นนั้นจะหวังอะไรจากพวกเขาได้
ถึงข้าจะมีพรสวรรค์อย่างมากก็แค่พรสวรรค์ที่จะบำเพ็ญถึงขั้นแก่นทองคำ ผลที่พวกท่านเห็นก็คือ ข้าเป็นรากฐานไฟ”
ผู้บำเพ็ญรากฐานเดี่ยว หากไม่ตายก่อนวัยอันควร ย่อมกลายเป็นผู้ทรงพลังในวงการบำเพ็ญ
นี่คือพรสวรรค์ระดับโลกที่ทุกตระกูลใหญ่ต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อดึงดูด
เช่นตอนที่ทดสอบพบว่าลู่หยางเป็นรากฐานกระบี่ ก็มีตระกูลที่ยืนหยัดมานานหลายพันปีหลายตระกูลสนใจ หวังจะให้ธิดาของตนแต่งงานกับลู่หยาง
เพียงแต่ต่อมาลู่หยางกลายเป็นศิษย์ของท่านเต๋าปู้ อวี่ อยู่บนเขาประตูสวรรค์ตลอด ตระกูลเหล่านั้นจึงไม่มีโอกาสเสนอ
“หรือว่าผู้ทรงพลังคนนั้นมองออกตั้งแต่ตอนนั้นว่าเจ้าเป็นรากฐานไฟ?”
เมิ่งจิ่งโจวคิดไม่ตก “ก็ไม่ใช่นะ ไม่เคยได้ยินว่ามีวิชาแบบนี้”
หากมีวิชาแบบนี้ ตระกูลเมิ่งก็ต้องมีไว้ในครอบครองแล้ว คงไม่ต้องรอให้เมิ่งจิ่งโจวอายุสี่ขวบจึงทดสอบรากฐาน
“แปลกจริงๆ”
“ช่างเถอะ ไม่คิดแล้ว รอเจอคู่หมั้นของเจ้า ทุกอย่างก็จะรู้เอง”
ทั้งสามคนคิดครึ่งวันก็คิดไม่ออก จึงเลิกคิด
ม้าแก่ลากรถมาทั้งวัน จึงมาถึงบ้านของหลี่หาวเหริน
บ้านของหลี่หาวเหรินอยู่ในมณฑลลั่วเฟิง ว่ากันว่ามีหงส์บริสุทธิ์ตัวหนึ่งมาสิ้นอายุขัยที่นี่
บุญบารมีแผ่ไปทั่ว จึงได้ชื่อว่ามณฑลลั่วเฟิง
“ให
