ขั้นทารกแรกกำเนิดแล้ว แต่กลับสู้ทารกแรกกำเนิดของตัวเองไม่ได้ พูดอีกแง่หนึ่ง ก็นับว่าสร้างประวัติศาสตร์จริงๆ
ท่านเต๋าปู้อวี่พยายามช่วยศิษย์พี่คนนั้นควบคุมทารกแรกกำเนิด หลังจากล้มเหลวหลายครั้งก็ได้แต่ลงมือทำลายทารกแรกกำเนิด ให้ศิษย์พี่คนนั้นใช้วิธีอื่นสร้างทารกแรกกำเนิดใหม่ อย่าได้แหวกแนวให้ตัวเองเดือดร้อน เนื่องด้วยเรื่องนี้น่าอับอายมาก จึงมีเพียงคนภายในสำนักเวิ่นเต๋าเท่านั้นที่รู้
ส่วนชื่อของศิษย์พี่คนนี้ แทบไม่มีใครรู้จัก แต่ลู่หยางได้ยินข่าวลือจากเมิ่งจิ่งโจวว่า ศิษย์พี่ที่น่าอายคนนี้ก็คือศิษย์คนที่สองของท่านเต๋าปู้อวี่ ซึ่งก็คือศิษย์พี่รองของตน
ศิษย์พี่คนนี้กำลังฝึกฝนอยู่ที่ดินแดนพุทธะสีทองทางตะวันตก ลู่หยางยังไม่มีโอกาสได้พบ ได้เห็นแต่ภาพวาดขาวดำในหอประชุมบนเขาประตูสวรรค์ บางครั้งเมื่อสวดให้พรศิษย์พี่รอง ลู่หยางก็จะจุดธูปให้เขาหนึ่งดอก ลู่หยางไม่เลือกที่รักมักที่ชัง ก็จะจุดธูปให้ศิษย์พี่สาวคนที่สามด้วยเช่นกัน
“ข้าลองดูแก่นทองคำของศิษย์พี่ไต้ปู้อฟานดูหน่อย แก่นทองคำน้ำราบรื่น แก่นทองคำชั้นหนึ่ง ว่างเปล่าใสกระจ่าง มีพลังแต่ไม่เย็น ทองแต่แฝงสีฟ้า หมุนเวียนในตันเถียนได้เอง บำเพ็ญได้เอง เปลี่ยนพลังวิเศษของตนให้เป็นคลื่น แผ่ซ่านในร่างกาย รับประกันว่าพลังวิเศษของตนอยู่ในสภาวะสมบูรณ์ตลอดเวลา”
“วิธีบำเพ็ญ: ดื่มน้ำทุกวันจนเป็นพิษน้ำ จากนั้นแช่ในทะเลสาบสิบวันโดยไม่โผล่พ้นน้ำ จินตนาการว่าต
