ัวเองเป็นปลาตัวหนึ่ง ว่ายอย่างอิสระในทะเลสาบ ร่างกายราบรื่น สุดท้ายใช้ตันเถียนเป็นแหวนเก็บของ ใช้พลังพื้นที่ดูดน้ำทั้งทะเลสาบเข้าในท้อง ผสานกับพลังวิเศษของตน บีบอัดเป็นแก่นทองคำ”
“ข้อควรระวังข้อที่หนึ่ง: อย่าจินตนาการว่าเป็นปลาลึกเกินไป เดี๋ยวเห็นเหยื่อก็จะงับเบ็ด”
“ข้อควรระวังข้อที่สอง: ตอนดูดน้ำทั้งทะเลสาบเข้าในท้องกรุณาแจ้งก่อนล่วงหน้า เพื่อไม่ให้เจอชะตากรรมติดคุกเหมือนข้า”
“ข้อควรระวังข้อที่สาม: การเป็นพิษน้ำเป็นเรื่องปกติ กรุณาเตรียมยาที่เกี่ยวข้องไว้ก่อนดื่มน้ำ”
ลู่หยางเห็นข้อควรระวังสามข้อ นึกภาพไม่ออกว่าศิษย์พี่ไต้ปู้อฟานเคยเจอเรื่องอะไรมาบ้าง
“เอ๊ะ นั่นแก่นทองคำธาตุน้ำนี่”
เสียงของเซียนอมตะดังขึ้น ลู่หยางแปลกใจพอสมควร
“เซียน ท่านยังไม่หลับอีกหรือ?”
“เล่นพอแล้วค่อยนอน”
เซียนอมตะโบกมือ
“พูดถึงแก่นทองคำธาตุน้ำ ข้านึกขึ้นได้ว่าเคยเจอคู่ต่อสู้ที่มีแก่นทองคำธาตุน้ำสองคน แก่นทองคำของพวกเขาทั้งคู่เป็นชั้นหนึ่ง ในขั้นแก่นทองคำแทบไม่มีคู่ต่อสู้ หากร่วมมือกันยิ่งไม่มีใครต้านได้ คนหนึ่งมีแก่นทองคำสามแม่น้ำห้าทะเลสาบ สามารถเรียกพลังของสามแม่น้ำห้าทะเลสาบ เรียกน้ำจากแม่น้ำ อีกคนมีแก่นทองคำมหาสมุทรไร้ขอบเขต สามารถเรียกพลังของมหาสมุทร เรียกน้ำจากทะเล”
“แก่นทองคำสองแบบนี้แบบไหนแข็งแกร่งกว่ากัน เป็นแก่นทองคำมหาสมุทรไร้ขอบเขตใช่ไหม?”
ลู่หยางสงสัย เพราะพลังของแม่น้ำจะไปสู้พลังของทะเลได้อย่างไ
