็มีโอกาสที่จะสมบูรณ์ได้”
เจ้าสำนักเจิ้นอวี๋ขมวดคิ้วแน่น “แสดงว่าลัทธิเย่าหยาง ลัทธิจิ่วอิ่ว และลัทธิอู่ชิง ก็อาจมีจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญคล้ายกันได้?”
ลัทธิเย่าหยาง ลัทธิจิ่วอิ่ว และลัทธิอู่ชิง คือลัทธิมารอีกสามแห่ง
ลัทธิเย่าหยางเชื่อว่าดวงอาทิตย์คือสิ่งสูงส่งที่สุด เป็นจุดเริ่มและจุดจบของสรรพสิ่ง มีพลังให้กำเนิดและทำลายล้างสรรพสิ่ง แม้แต่ลมปราณที่มีอยู่ทุกหนแห่ง ก็ล้วนหลั่งไหลออกมาจากดวงอาทิตย์
ลัทธิจิ่วอิ่วเชื่อว่าหลังคนตาย วิญญาณจะไปยังสถานที่ชื่อจิ่วอิ่ว วิญญาณจะชำระบาปที่นั่น แล้วกลับมาเกิดใหม่ในโลกมนุษย์
ลัทธิอู่ชิงมีความพิเศษที่สุด แม้สมาชิกจะเป็นมนุษย์ทั้งหมด แต่วงการบำเพ็ญส่วนใหญ่เรียกพวกเขาว่า “ปีศาจร้าย” ไม่นับว่าเป็นมนุษย์
ลัทธิอู่ชิงเชื่อว่าความรู้สึกคือโซ่ตรวนที่สวรรค์ล่ามสรรพชีวิตไว้ จำกัดศักยภาพของสรรพชีวิต พวกเขาสนับสนุนให้สรรพชีวิตปลดโซ่ตรวน มุ่งสู่อิสรภาพ จึงจะพัฒนาศักยภาพได้ถึงที่สุด
ส่วนคนในลัทธิอู่ชิง ล้วนเป็นผู้ที่ปลดโซ่ตรวนแล้ว คนไร้ความรู้สึก ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ถึงเป้าหมาย
ตามคำบอกเล่าของศิษย์ลัทธิอู่ชิงที่ถูกจับ เมื่อเขาหลุดพ้นจากโซ่ตรวนแห่งความรู้สึก รู้สึกเบาตัว โลกทั้งใบกว้างขวางขึ้น
ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง คนรัก… สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ข้อจำกัดในการบำเพ็ญอีกต่อไป กลับกลายเป็นวัตถุดิบในการบำเพ็ญ
“ลัทธิมารอีกสามแห่งที่เหลืออาจมีจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญ เป็นเพียงก
