ช่องว่างระหว่างมนุษย์กับเซียนกว้างดั่งเหวลึก ไม่ใช่สิ่งที่จิตนึกเพียงอย่างเดียวจะทำได้
ระดับที่แท้จริงของเซียนอมตะยังไม่ถึงขั้นเซียน อยู่เพียงขั้นข้ามพิบัติ
แม้เขาจะไม่มีร่างกาย มีเพียงวิญญาณ ไม่นับว่าเป็นขั้นข้ามพิบัติที่สมบูรณ์
แต่เขาครอบครองจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญอมตะ ชดเชยความบกพร่องในด้านพลังรบ
หากผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติเจอเซียนอมตะในห้วงจิต ก็จะตั้งรับได้ยากยิ่ง
แต่เซียนอมตะกลับไปเจอเซียนอมตะน้อยตัวจริงเข้าพอดี จุดเริ่มของผลการบำเพ็ญไม่อาจแสดงพลังใดๆ ต่อหน้าผลการบำเพ็ญที่แท้จริง
หลังจากถูกสั่งสอนไปหนึ่งยก เซียนอมตะก็ตระหนักว่าตนคงไม่ใช่เซียนตัวจริง แต่เป็นผลผลิตที่เลียนแบบเซียนอมตะน้อยขึ้นมา
“ส่วนเรื่องที่ผลการบำเพ็ญปรากฏขึ้นได้อย่างไร ท่านผู้อาวุโสมีความเห็นอย่างไรบ้าง?”
หยุนจือโยนคำถามนี้ให้เซียนอมตะน้อย
เซียนอมตะน้อยกำลังคิดเรื่องนี้อยู่พอดี นางหยิบแสงสีทองกลุ่มนั้นออกมา
“การตัดสินแรกของข้าไม่ผิด สิ่งนี้พออนุโลมเรียกว่าผลการบำเพ็ญอมตะได้ เพียงแต่ยังห่างไกลจากการสุกงอม เป็นเพียงจุดเริ่มเท่านั้น”
“การปรากฏของผลการบำเพ็ญคงเป็นหลักการเดียวกับการปรากฏตัวของเจ้าลูก ล้วนอาศัยจิตนึก”
ลู่หยางสงสัย “อาศัยจิตนึกก็สร้างผลการบำเพ็ญได้หรือ? เช่นนี้การเป็นเซียนก็ง่ายเกินไปแล้ว?”
เซียนอมตะน้อยส่ายหน้า แก้ไขความเข้าใจผิดของลู่หยาง
“ไม่ใช่ผลการบำเพ็ญ แต่เป็นจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญ อีกทั้งไม่ต
