บ ค่อนข้างหยาบ แม้แต่โครงสร้างภายในก็ยังไม่มั่นคง หากจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญค่อยๆ สุกงอม ก็จะยิ่งใกล้เคียงกับผลการบำเพ็ญมากขึ้น”
“และผลการบำเพ็ญชนิดเดียวกันจะมีได้เพียงหนึ่งเดียว หากจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญจะสุกงอมอย่างสมบูรณ์ ต้องทำลายผลการบำเพ็ญที่สุกงอมแล้วและแทนที่มัน”
ลู่หยางตกใจ “หมายความว่าผลการบำเพ็ญของเซียนอาจถูกจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญอมตะแทนที่หรือ?”
ลู่หยางเป็นห่วงเซียน แม้เซียนจะไม่ค่อยน่าเชื่อถือนัก ปกติก็ช่วยอะไรไม่ได้ ยังชอบหาเรื่องให้ตนอีก
แต่ลู่หยางก็ยังหวังว่านางจะมีผลการบำเพ็ญตลอดไป ไม่ถูกผู้ใดแทนที่
หยุนจือส่ายหน้า สีหน้าเคร่งขรึม
“ท่านผู้อาวุโสครอบครองอำนาจสูงสุดในสาย ‘อมตะ’ ไม่มีผู้ใดสู้กับท่านในด้าน ‘อมตะ’ ได้ แม้แต่จุดเริ่มของผลการบำเพ็ญที่ใกล้สุกงอมก็เป็นไปไม่ได้”
“จุดเริ่มของผลการบำเพ็ญจะแทนที่ผลการบำเพ็ญได้ในกรณีเดียว – เมื่อผลการบำเพ็ญไร้เจ้าของ และจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญมีเจ้าของ”
ลู่หยางโล่งอก “เช่นนั้นก็ดีแล้ว เซียนยังมีชีวิตอยู่ ไม่มีใครแทนที่นางได้”
“แต่แต่เดิมนางไม่ควรมีชีวิตอยู่”
ลู่หยางได้ยินคำพูดของศิษย์พี่ใหญ่ ราวกับถูกฟ้าผ่า
ใช่แล้ว หากไม่ใช่ตนบังเอิญเรียกชื่อจริงของเซียนอมตะน้อย คงต้องรอจนถึงยุคทองผ่านไป เซียนอมตะน้อยก็ไม่อาจฟื้นคืนชีพ
บางทีอาจเป็นดังที่ศิษย์พี่ใหญ่กล่าว หากไม่มีตน ต้องรออีกสามแสนปีถึงจะมีคนที่สองบังเอิญเรียกชื่อจริงของเซียนอมตะน้