ก!”
“โคมทองสิบแปดใบ!”
เปลวเพลิงสีแดงดำลุกขึ้นจากอกเซียนอมตะ แผ่ขยายอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นแผ่นบางๆ หุ้มร่าง
ระฆังทองขนาดใหญ่สิบแปดใบตกลงมาครอบเซียนอมตะ ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ มุ่งจะป้องกันการโจมตี
คลื่นทะเลถาโถม ซัดใส่เซียนอมตะอย่างไร้ความปราณี โคมทองสิบแปดชั้นแตกสลายทีละชั้น
แผ่นบางที่เกิดจากเปลวเพลิงสีแดงดำปะทะกับน้ำแล้วระเหยหายไป
เซียนอมตะรับแรงกระเพื่อมจากการโจมตีครั้งนี้ กระเด็นชนขอบห้วงจิต
หยุนจือลุกจากเก้าอี้ ย่างก้าวเบาๆ ดอกบัวผุดขึ้นทุกย่างก้าว เดินไปหาเซียนอมตะ
“เจ้าหยุดนะ หยุดนะ ข้าสั่งให้เจ้าหยุด!!”
เซียนอมตะตะโกนเสียงแหลม การโจมตีเมื่อครู่ทำลายความมั่นใจจนแหลกละเอียด
“ฝ่ามือทำลายทอง!”
มือยักษ์ที่ก่อตัวจากหมอกลอยลงมาจากฟากฟ้า การโจมตีครั้งนี้สามารถทำลายภูผา แยกแผ่นดิน ทุบทำลายของวิเศษ มีชื่อเสียงในโลกบำเพ็ญมาช้านาน
หยุนจือยกมือขึ้นโบกเบาๆ มือยักษ์จากหมอกสลายหายไปดั่งควัน
“ร่างอมตะข้ามพิบัติ!”
เซียนอมตะใช้ร่างกฎ
หากอยู่ภายนอก ร่างกฎจะสูงหมื่นจั้ง ยืนค้ำฟ้า คว้าดวงดาราได้อย่างง่ายดาย
การโจมตีใดที่ปะทะร่างกฎล้วนไม่ต่างจากขนนก ไร้พิษสง ส่วนการโจมตีของร่างกฎนั้นทำลายล้างสวรรค์ ไม่มีสิ่งใดต้านทานได้
ด้วยข้อจำกัดของห้วงจิต ยากจะเห็นร่างอมตะข้ามพิบัติเต็มรูปแบบ แต่พลังของร่างกฎไม่ได้ลดทอนลงแต่อย่างใด
“ตายซะ!”
เซียนอมตะเดือดดาล ต้องการบดขยี้หยุนจือให้แหลกละเอียด
หยุนจือไม่แม้แต่จะเ
