ัดสามคนนี้ แบบนี้เขาถึงจะมีโอกาสคว้าชัยชนะ!
“เปิดเผยเร็วขนาดนี้?”
เมิ่งจิ่งโจวคิดว่าจะเปิดเผยช้ากว่านี้ เขายังสนุกไม่พอ
สามคนกางฝ่ามือ ดูตัวเลขบนเครื่องหมายของตัวเอง แม้แต่หม่านกู่ที่น้อยที่สุดก็ยังมีสามร้อยห้าสิบ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจว เป็นมารร้ายระดับหนึ่งชัดๆ ฆ่าคนราวกับตัดหญ้า
“ทำไงดี จะสู้หรือหนี?”
หม่านกู่ถาม
“ก็หนีสิ แค่คะแนนพวกเราสามคน สามอันดับแรกต้องเป็นของพวกเราแน่ พวกเราก็รอให้จบอย่างสงบๆ ก็พอ”
เมิ่งจิ่งโจวพูด ไม่มีความรู้สึกถึงเกียรติของทายาทตระกูลเมิ่งเลย พูดคำว่า “หนี” โดยไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย ล้วนเป็นเพราะตอนเด็กซน โดนพ่อไล่เหมือนไล่เป็ด ฝึกมาจนชิน
“พวกมันอยู่นี่!”
มีคนออกจากถ้ำที่พัก เห็นสามคนอยู่ด้วยกัน สามคนนี้เป็นพวกเดียวกันจริงๆ! พวกเขาแกล้งทำมาตั้งแต่เริ่มการแข่งขันจนถึงตอนนี้ ถ้าไม่ใช่เยี่ยนเฟยสงสัย ก็ยังไม่มีใครจับได้
ช่างน่าอับอายจริงๆ ในฐานะผู้บำเพ็ญฝ่ายมาร ปกติพวกเขาเป็นคนหลอกคนอื่น เมื่อไหร่จะถึงคราวให้คนอื่นมาหลอกพวกเขา? แถมยังถูกหลอกจนหัวปั่น! ไม่ฆ่าสามคนนี้ระบายแค้น ต่อไปการบำเพ็ญคงไม่ราบรื่นแน่!
“วิ่งกันเถอะ~”
เมิ่งจิ่งโจวร้องอย่างร่าเริง นำหน้าวิ่งหนี ลู่หยางกับหม่านกู่วิ่งตาม
“ไล่ตามพวกมัน!” “พวกมันอยู่นี่!” “ฆ่าพวกมัน!”
ผู้บำเพ็ญฝ่ายมารมักต่อสู้คนเดียว แทบไม่ค่อยร่วมมือกัน ยิ่งการระดมผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานจำนวนมากแบบนี้ ไม่เคยมีมา
