หยางไม่คิดว่าจะมีเซียนอมตะจริงๆ เซียนองค์ที่ห้าแห่งยุคโบราณคือเซียนอมตะ หรือเซียนอมตะหญิงกันแน่
มองด้านความรู้สึก ลู่หยางโน้มเอียงไปทางหลัง มองด้านความเท่ห์ ลู่หยางโน้มเอียงไปทางแรก
“หรือว่ายุคโบราณมีเซียนองค์ที่หก”
ลู่หยางลืมตา ออกจากสภาวะบำเพ็ญ ลองรู้สึกถึงระดับพลังในตอนนี้
“ตอนนี้ข้าน่าจะอยู่ในระดับสูงสุดของขั้นสร้างฐานระดับกลาง ห่างจากกึ่งขั้นสร้างฐานระดับปลายแค่ครึ่งก้าว”
“เจ้าพูดวนไปวนมาอะไรของเจ้า”
เมิ่งจิ่งโจวที่อยู่ข้างๆ เย้ย เขาก็ออกจากสภาวะบำเพ็ญเช่นกัน
หม่านกู่ครุ่นคิด “การแบ่งระดับอย่างละเอียด ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้พี่ลู่แข็งแกร่งหรือ”
เมิ่งจิ่งโจวรีบห้ามหม่านกู่ “อย่าคิดมาก ลู่หยางเป็นบ้า เจ้าอย่าบ้าตามมันไปด้วย”
“พวกเจ้าสามคน เตรียมตัวซ้อมได้แล้ว!”
มีศิษย์มาเตือนทั้งสามคนที่หน้าประตู
เมิ่งจิ่งโจวและหม่านกู่งงงวย ซ้อม? ซ้อมอะไร
ค่ายกลขยายเสียงที่วางไว้ตามที่ต่างๆ ดังขึ้น
“ทุกคนโปรดตั้งใจ ฝ่ายธรรมะกำลังจะมาโจมตี ทุกคนโปรดตั้งใจ ฝ่ายธรรมะกำลังจะมาโจมตี!”
ยังมีศิษย์ที่สร้างบรรยากาศกรีดร้องอยู่ข้างนอก “ฝ่ายธรรมะมาแล้ว พวกเราจะแย่แล้ว!”
“รีบหนีเร็ว!”
“พวกเราขอตายไม่ยอมจำนน!”
“สู้กับฝ่ายธรรมะให้ถึงที่สุด!”
“ฮ่าๆๆ พวกสุนัขฝ่ายธรรมะ อย่าคิดว่าพวกเจ้าจะจับข้าได้!”
“เซียนอมตะโปรดคุ้มครอง!”
จากนั้นก็มีเสียงวิ่งหนีอย่างรีบร้อน
ลู่หยาง “…พวกเจ้าเข้าบทลึกทีเดียว”
ลู่หยางเล่าเร
