ความตั้งใจต่อต้านไปแล้ว ก็นะ เมื่อเผชิญกับความต่างของระดับที่สมบูรณ์ นี่เป็นการตอบสนองปกติ ผู้บำเพ็ญที่ยอมรับชะตากรรมเหมือนลู่หยาง ถังหยุนเซิงเห็นมามากต่อมากแล้ว
ถังหยุนเซิงแผ่รังสีน่าขนพองสยองเกล้าออกมาทั่วร่าง ดูก็รู้ว่าเป็นมารร้ายที่ฆ่าคนมานับไม่ถ้วน เขาเผยรอยยิ้มโหดเหี้ยม กระโดดสูงขึ้น พร้อมด้วยสังหารรงค์อันไม่สิ้นสุด จะฟันทั้งสามคนให้ตายในกระบี่เดียว ให้ศพกระดูกไม่เหลือ!
ในตอนนี้เอง ที่หน้าหินใหญ่ด้านข้าง พื้นที่บิดเบี้ยว ประมุขลัทธิอมตะยืดเส้นยืดสาย เดินออกมาจากที่มั่นสำรองที่ห้า ให้คนอื่นจัดการข้างในก่อน เขาออกมาพักผ่อน
จากนั้นก็เห็นถังหยุนเซิงถือกระบี่เลือด กระโดดสูงลิ่ว จะฟันลู่หยางทั้งสามคนให้ตาย ลู่หยางทั้งสามไม่ขยับเขยื้อน ราวกับตกใจจนช็อก
ประมุขลัทธิ “…”ถังหยุนเซิง “…”
ประมุขลัทธิเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นี่มันอะไรกัน
“ถังหยุนเซิง เจ้าจะทำอะไร!”
ประมุขลัทธิตระหนักว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาตั้งเครื่องหมายคำถาม เขาตวาดเสียงดัง ลงมือทันที คว้าตัวถังหยุนเซิงไว้ กระดูกลั่นเสียงดังกรอบแกรบ
“เดี๋ยวก่อน ประมุขลัทธิ ข้าอธิบายได้…”
ถังหยุนเซิงตกใจ นี่มันเรื่องบ้าอะไร เขาแค่สุ่มเลือกที่รกร้างห่างไกล แล้วทำไมถึงผุดประมุขลัทธิขึ้นมาได้ ประมุขลัทธิไม่ฟังคำพูดไร้สาระของถังหยุนเซิง ไม่สนผลที่ตามมา ใช้พลังจิตกวาดห้วงจิตของถังหยุนเซิงอย่างรุนแรง ทำลายจิตสำนึกของถังหยุนเซิงพลาง รู้ความทรงจำ
