ของเขาไปด้วย
คนที่เป็นประมุขลัทธิมารได้ ย่อมไม่ใช่คนดีอะไร ฆ่าคนปล้นทรัพย์ กวาดห้วงจิต เรื่องพวกนี้เขาท้อมาไม่น้อย ประมุขลัทธิในที่สุดก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด ลู่หยางทั้งสามคนแฝงตัวในสำนักเวิ่นเต๋าได้อย่างยากลำบาก แต่เพราะการกระทำของรองประมุขหลิวและรองประมุขเกาสองคน แผนการแฝงตัวในสำนักเวิ่นเต๋าจึงล้มเหลวสิ้นเชิง
ยังไม่พอ หลังจากรองประมุขหลิวและรองประมุขเการบแพ้ ยังบอกว่ารองประมุขจินเป็นคนทรยศ ลู่หยางทั้งสามจงรักภักดี ตั้งใจจะมาแจ้งข่าวนี้ที่ที่ทำการใหญ่ แต่กลับถูกถังหยุนเซิงเห็นแก่ตัว จะฆ่าปิดปาก
“ไอ้บัดซบ!”
ประมุขลัทธิบีบถังหยุนเซิงตาย หากไม่ใช่เขาบังเอิญปรากฏตัว เมล็ดพันธุ์แห่งวิถีมารทั้งสามคนที่ทุ่มเททำงานให้ลัทธิอมตะก็จะตายที่นี่แล้ว! จริงๆ แล้วถังหยุนเซิงถูกพลังจิตสอดส่องแล้ว ก็กลายเป็นคนโง่ไปแล้ว ไม่ต่างอะไรกับคนตาย
“พวกเจ้าสามคนลำบากแล้ว”
ประมุขลัทธิปลอบใจทั้งสามคน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบลู่หยาง เมิ่งจิ่งโจว และหม่านกู่ รูปงามสง่า เป็นกำลังสำคัญของลัทธิมาร ขุนนางคู่บ้านคู่เมืองในอนาคต
ลู่หยาง “…”
ลู่หยางได้ยินเสียงร้อง “ประมุขลัทธิ” ก่อนตายของถังหยุนเซิง ดังนั้นชายวัยกลางคนตรงหน้านี้คือประมุขลัทธิอมตะ? เขาออกมาจากที่มั่นสำรองที่ห้า? พวกเขาสามคนได้รับความไว้วางใจจากประมุขลัทธิ? คำถามมากมายผุดขึ้นในสมองลู่หยาง เหมือนขาดขั้นตอนไปบางอย่าง ทำไมจุดประสงค์ของการเดินทางครั้งนี้ถึ
