เหลือเพียงเสียงกรน ช่างประหลาดยิ่งนัก
แม้แต่ผู้บริหารระดับสูงของสำนักบนอัฒจันทร์ก็ต้านพลังของหมอนหวงเหลียงไม่ไหว ถูกดึงเข้าสู่ความฝัน
รองประมุขหลิวลมปราณอ่อนแรง แต่ไม่สนใจ หัวเราะก้องไม่หยุด
“ฮ่าๆๆ สำนักเวิ่นเต๋าจะเป็นไร สำนักธาตุทั้งห้าจะเป็นไร กล้าดูแคลนลัทธิอมตะของพวกเรา!”
รองประมุขหลิวเปี่ยมด้วยสังหาร ต้องการฉวยโอกาสนี้ ฆ่าศิษย์สำนักเวิ่นเต๋าให้หมดสิ้น
“ต้องรีบ ผู้ทรงพลังขั้นข้ามพิบัติของสำนักเวิ่นเต๋าต้องรับรู้ความเคลื่อนไหวที่นี่แน่ แม้ข้าจะมีวัตถุเซียน บูชาด้วยแก่นเลือด ก็ยากจะต้านพลังของผู้ทรงพลังขั้นข้ามพิบัติ”
รองประมุขหลิวพึมพำ
ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติล้วนซ่อนตัวในที่ลึกสุดของสำนัก บ้างคุ้มครองความลับ บ้างแสวงหาวิถีเซียน บ้างตัดขาดจากโลก แทบไม่ออกโรงเลย
ตามที่เขารู้ในห้าสำนักใหญ่ มีเพียงเจ้าอาวาสวัดเสวี่ยนคงที่อยู่ขั้นข้ามพิบัติ เจ้าสำนักอีกสี่แห่งล้วนอยู่ขั้นรวมร่าง เจ้าอาวาสวัดเสวี่ยนคงเป็นคนรุ่นก่อน รุ่นเขา ยังไม่มีใครเป็นขั้นข้ามพิบัติ
ขั้นข้ามพิบัติไม่ออกโรง เขาที่มีวัตถุเซียนก็คือผู้แข็งแกร่งที่สุด!
“อย่างนั้นหรือ จะฆ่าคนต่อหน้าข้า?”
เสียงเย้ยหยันแฝงความเย็นชาดังมา ขัดจังหวะความคิดของรองประมุขหลิว
เสียงคุ้นหู รองประมุขหลิวเงยหน้าขึ้นทันที ตกใจที่พบว่าลู่หยางกลับไม่หลับ!
“เป็นไปไม่ได้!”
ไม่นาน รองประมุขหลิวก็เปลี่ยนจากตกใจเป็นหวาดกลัว ลู่หยางไม่ได้จมสู่การหลับใหล แส
