ิด การที่คาดหวังอะไรจากหม่านกู่ เป็นเพราะหม่านกู่สมองมีปัญหาหรือตัวเขาเองสมองมีปัญหากันแน่
“อะไรนะ เนื้อย่างเหลือไม่มากแล้ว?” ผู้บริหารระดับสูงคนหนึ่งของลัทธิอมตะได้ยินแล้วสีหน้าเปลี่ยนไป นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก
ผู้บริหารคนนี้ชื่อเจียงอี้เทียน รับผิดชอบงานเก็บเงิน
“งั้นรีบออกไปซื้อเพิ่มสิ!”
หม่านกู่ส่ายหน้า “เนื้อย่างต้องหมักล่วงหน้า ซื้อมาตอนนี้ นอกจากคุณภาพเนื้อไม่การันตีแล้ว เวลาหมักก็ไม่พอด้วย”
ในฐานะสมาชิกชนเผ่าโบราณ หม่านกู่ไม่อาจทำให้ชื่อเสียงด้านย่างเนื้อของชนเผ่าต้องเสื่อมเสีย
“มีจุดยืนดีนี่!” เซียนอมตะชม ในยุคโบราณนางก็เคยกินย่างเนื้อของชนเผ่า รสชาติดีเยี่ยมจริงๆ แค่ไม่ใส่ใจการจับคู่สารอาหาร
เซียนอมตะทำอาหารมักคำนึงถึงการจับคู่สารอาหารเสมอ นางเคยเสนอแนะให้ชนเผ่าปรับปรุง แต่ชนเผ่าไม่ฟัง ยึดมั่นในจุดยืนของตน
เมื่อการแข่งขันบนลานประลองดำเนินมาถึงช่วงท้ายของรอบขั้นทารกแรกเกิด เนื้อย่างก็ขายหมดเกลี้ยง
ทุกคนเริ่มสรุปผลงานวันนี้
“บ้าเอ๊ย พวกเรามาที่นี่เพื่อก่อเรื่องให้สำนักเวิ่นเต๋าไม่ใช่หรือ พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่ มาเล่นบ้านบ้านที่นี่หรือไง!” รองประมุขหลิวเป็นฝ่ายโจมตีก่อน เขารู้ตัวว่าเมื่อครู่หมกมุ่นกับการย่างเนื้อจนเสียงาน แต่เขาไม่มีทางยอมรับความผิดต่อหน้าทุกคน
สมแล้วที่เป็นรองประมุขลัทธิมาร เกิดมาเพื่อทำเรื่องชั่วโดยแท้ การโจมตีคนอื่นก่อนใช้นั้นถือว่าชำนาญอย่างยิ่ง
รองประมุขเกาก็
