าลหรือ พวกเจ้ามองแค่กำไรตรงหน้า ไม่ได้คิดระยะยาวเลย! ที่สำคัญที่สุดคือ เมื่อเปิดร้านเครือข่าย ใครจะรับประกันได้ว่าสมาชิกลัทธิทุกคนจะย่างเนื้อเก่งเท่าพวกเรา!”
“เตรียมตัวออกเดินทาง ไปลานประลอง!”
ลู่หยางถอนหายใจเงียบๆ แผนเดิมคือใช้ลูกค้าหน่วงเวลาพวกเขาไว้ ให้โอกาสพวกเขาสักครั้ง แต่น่าเสียดายที่เนื้อย่างขายเร็วเกินไป ทนไม่ถึงจบกิจกรรม
“หากต้องการให้หมอนหวงเหลียงแสดงพลังสูงสุด ต้องยืนในตำแหน่งพิเศษ น้องลู่ พวกเจ้าสามคนพาพวกเราไปดูจุดที่ลานประลอง พอถึงเวลา รีบเปิดใช้วัตถุเซียน ตอนนั้นพวกเจ้าก็จะเป็นผู้มีบุญคุณ!”
ลู่หยางก้มหน้า สีหน้าเคร่งขรึม ทำท่าเหมือนจะสละชีพ “พวกเราไม่ต้องการความดีความชอบ การสละชีพเพื่อลัทธิอมตะเป็นหน้าที่!”
“ดี ข้าไม่ได้มองผิดคน!” รองประมุขหลิวชื่นชมลู่หยางมาก สมแล้วที่เป็นคนที่ประมุขให้ความสำคัญ มีจุดน่าสนใจจริงๆ
ประมุขลัทธิอมตะนำผู้ใต้บังคับบัญชามาถึงลานประลอง กระจายกำลังตามตำแหน่ง
รองประมุขหลิวมองการต่อสู้บนลานประลอง พยักหน้าเบาๆ สมแล้วที่เป็นศิษย์ห้าสำนักใหญ่ แม้พลังบำเพ็ญไม่สูง แต่วิธีการต่อสู้น่าชม หาข้อตำหนิไม่ได้
เขาพูดกับประมุขผู้ยิ่งใหญ่ “น้องลู่ ดูการต่อสู้พวกนี้ให้ดี จะเป็นประโยชน์กับเจ้ามาก”
