“สำนักเวิ่นเต๋า ลู่หยาง”
“สำนักธาตุทั้งห้า ไป๋หมิง”
ไป๋หมิงระวังตัวอย่างมาก เขาสังเกตเห็นสีหน้าของอาจารย์บนอัฒจันทร์เปลี่ยนไป แต่ก็ไม่ได้ห้ามการแข่งขัน นั่นแสดงว่าลู่หยางตรงหน้าแม้จะขัดกับความเป็นจริง แต่ไม่ได้ผิดกติกาหรือโกง นั่นยิ่งน่ากลัว
ฟิ้ว—
เสียงหอกฉีกอากาศเปิดฉากการต่อสู้ ไป๋หมิงถือหอกยาวเงิน เปล่งประกายวับวาวใต้แสงอาทิตย์ เขาโจมตีลู่หยางก่อน ลู่หยางรับมืออย่างนิ่งสงบ ก้าวขวาครึ่งก้าว กระบี่ชิงเฟิงฟันผ่านลำหอก ประกายไฟกระเด็น
กระบี่ชิงเฟิงไม่ลดแรง ไถไปตามลำหอกฟันเข้าหาสองมือของไป๋หมิง ไป๋หมิงสะบัดข้อมือ สั่นลำหอก สลัดการโจมตีของกระบี่ชิงเฟิงออก แสงกระบี่ดั่งสายฝน กลายเป็นแม่น้ำ ไหลบ่าไม่ขาดสาย หอกยาวแข็งแกร่ง ใช้ท่าใหญ่ ไม่กลัววิชากระบี่ของลู่หยางเลย เลือกที่จะปะทะกันอย่างดุเดือด
กระบี่ปะทะหอก ผลแพ้ชนะอยู่ในพริบตา ต่อสู้จนคนดูตาลาย ศิษย์สำนักธาตุทั้งห้าตกตะลึง ไม่เคยเห็นใครในระดับเดียวกันสู้กับศิษย์พี่ไป๋หมิงในการต่อสู้ด้วยอาวุธได้สูสี
“สูสี?”
เมิ่งจิ่งโจวได้ยินแล้วหัวเราะเยาะ ลู่หยางใช้แค่ท่ากระบี่พื้นฐานในการรับมือตั้งแต่ต้นจนจบ เพียงแต่การเชื่อมต่อระหว่างท่ากระบี่พื้นฐานนั้นลื่นไหลเกินไป ขั้นสร้างฐานของสำนักธาตุทั้งห้าจึงมองไม่ออก เมิ่งจิ่งโจวรู้จักความร้ายกาจของวิชากระบี่ของลู่หยางดีที่สุด จนถึงตอนนี้ ลู่หยางยังไม่ได้ใช้วิชากระบี่เลย
ลู่หยางไม่ค่อยใช้กระบี่ ไม่ได้หมายคว
