ือนกัน”
อีกด้านของลานประลอง หม่านกู่ที่ถือค้อนเหล็กใหญ่เดินมาอย่างเชื่องช้า แต่เดิมหม่านกู่อยากจะหิ้วเมิ่งจิ่งโจวมำด้วย แต่กรรมการไม่อนุญาต บอกว่าเมิ่งจิ่งโจวไม่อาวุธ หม่านกู่จึงจำต้องเลือกใช้ค้อนเหล็กอู๋ซาที่เพิ่งแลกมา ด้ามค้อนติดยันต์ที่สามารถท่องบทความ “คำสอนปราชญ์” ได้ทั้งหมด
“ปราชญ์กล่าวว่า การเรียนรู้และฝึกฝนอยู่เสมอ ช่างน่ายินดียิ่งนัก…”
หม่านกู่ค่อยๆ เดินเข้าหาฟางหาว ใบหน้าดุดัน เสียงท่องคำสอนปราชญ์ดังก้องไปทั่วลานประลอง ราวกับโจรที่เพิ่งฆ่าคนทั้งครอบครัวยี่สิบแปดชีวิต แม้แต่หนูก็ไม่ไว้ชีวิต แล้วมาท่องบทสวดให้วิญญาณ ดูไม่เข้ากันเอาเสียเลย
เมื่อเริ่มการแข่งขัน หม่านกู่ก็ยกค้อนเหล็กอู๋ซาฟาดใส่ฟางหาว ฟางหาวก้าวเท้าหลบ หลีกหลบอย่างสง่างาม
หม่านกู่ออกแรงที่ข้อมือ บังคับให้ค้อนเหล็กเปลี่ยนทิศทาง กวาดเข้าใส่ฟางหาว ฟางหาวไม่คิดว่าหม่านกู่จะป่าเถื่อนถึงเพียงนี้ เมื่อเห็นว่าหลบการโจมตีของค้อนไม่พ้น จึงใช้พัดกระดาษป้องกัน พัดแตก และเขาก็ถูกกวาดกระเด็นออกไป
พัดเป็นวัตถุวิเศษ สามารถป้องกันการโจมตีถึงตายได้หนึ่งครั้ง ดังนั้นฟางหาวจึงไม่ได้รับบาดเจ็บ เขาเก็บรอยยิ้ม ตระหนักว่านี่คือคู่ต่อสู้ที่ยากจะรับมือ
รอบตัวฟางหาวเกิดลมหมุนเล็กๆ หลังจากลมหมุนหายไป พลังที่มองไม่เห็นแต่มีอยู่จริงก็ห้อมล้อมรอบตัวเขา
“พลังจิตเที่ยงธรรม?”
เซียนอมตะอุทาน นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นพลังจิตเที่ยงธรรมหลังจากฟื