้นคืนชีพ ฟางหาวเป็นผู้บำเพ็ญขงจื๊อที่ถูกต้องตามแบบแผน พลังที่มองไม่เห็นนั่นก็คือพลังจิตเที่ยงธรรม
“ในยุคโบราณก็มีผู้บำเพ็ญขงจื๊อและพลังจิตเที่ยงธรรมด้วยหรือ?” ลู่หยางถาม
“แน่นอน ผู้เขียน ‘คำสอนปราชญ์’ ปรากฏตัวเร็วกว่าที่เจ้าคิดมาก”
“แล้วขงจื๊อบำเพ็ญเป็นเซียนหรือไม่?”
“ข้าไม่รู้”
“ไม่รู้หรือ?”
“ปราชญ์ไม่ใช่ระดับการบำเพ็ญ แต่เป็นสภาวะจิตของ ‘เมตตา’ การใช้ชีวิตทั้งหมดเพื่อปฏิบัติตาม ‘เมตตา’ นั่นคือสภาวะของปราชญ์ ความหมายของ ‘เมตตา’ มีมากมาย แม้ข้าจะพูดสามวันสามคืนก็อธิบายไม่หมด แน่นอน ด้วยความรู้ของข้าก็คงพูดไม่ได้ถึงสามวันสามคืน”
เห็นได้ชัดว่าเซียนอมตะมีความเข้าใจในระดับความรู้ของตนเองเป็นอย่างดี
ฟางหาวใช้พลังจิตเที่ยงธรรมเป็นหมึก ใช้พู่กันขนหมาป่าเขียนในอากาศ – ผู้มีคุณธรรมหยุดก้าว ห้ามผ่าน
หม่านกู่ที่กำลังพุ่งเข้ามาเห็นประโยคนี้ ก็หยุดฝีเท้าโดยไม่ได้ตั้งใจ ร่างกายควบคุมไม่ได้เลย นี่คือวิชาปฏิบัติตามคำสอนที่แม้แต่ในหมู่ผู้บำเพ็ญขงจื๊อก็ยังหาได้ยาก วิชานี้จะบังคับให้ผู้อื่นปฏิบัติตามตัวอักษรที่เขียน ทำให้เกิดการปฏิบัติตามความรู้
แน่นอนว่าวิชานี้ไม่ได้ไร้ขีดจำกัด แม้แต่ผู้มีพรสวรรค์อย่างฟางหาวก็ใช้วิชาปฏิบัติตามคำสอนได้กับผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันเท่านั้น ผู้ที่อยู่ในระดับสูงกว่าหนึ่งขั้นจะมีภูมิต้านทานโดยตรง ตอนนี้ใช้กับหม่านกู่พอดี
ฟางหาวเขียนอีกครั้ง – สิ่งที่ตนไม่ปรารถนา อย่าทำกับ
