เซียนอมตะขนลุก “อมตะ” เป็นฉายาที่นางภาคภูมิใจ จะให้ขั้นรวมร่างตัวเล็กๆ มาดูหมิ่นได้อย่างไร
“ข้าจะแช่แข็งเจ้าในน้ำหินวิเศษหมื่นปี แล้วชุบแป้งทอดน้ำมันเจ้า!”
เซียนอมตะขู่อย่างดุร้าย
คิดว่าเซียนเป็นคนที่จะรังแกง่ายๆ หรือ?
ท่านเต๋าฟาเซียนคนนั้นยังโดนข้านิ้วเดียวแทงตาย ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะรับนิ้วเดียวของข้าได้!
“ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ”
ในห้วงจิต ลู่หยางดึงเซียนอมตะไว้ ดึงแขนเสื้อนางกลับ
ขั้นรวมร่างคนนั้นชื่อซานลี่ สิ่งที่เขาสารภาพไม่ต่างจากท่านเต๋าฟาเซียนมากนัก สิ่งเดียวที่มีค่าคือตำแหน่งถ้ำสวรรค์
“ถ้ำสวรรค์อยู่ตรงนั้น ข้างในเก็บทรัพย์สมบัติทั้งชีวิตของข้า หากพวกท่านไม่เชื่อ ไปดูได้ รู้ว่าข้าไม่ได้โกหก”
“แต่ถ้ำสวรรค์นั้นข้าตั้งกฎไว้ ต่ำกว่าขั้นสร้างฐานถึงจะเข้าได้ แต่ขั้นสร้างฐานไม่มีทางได้สิทธิ์ควบคุมถ้ำสวรรค์นั้นแน่
หากพวกท่านสาบานว่าจะไม่หลอมข้า ข้าจะมอบถ้ำสวรรค์นั้นให้พวกท่าน!”
ซานลี่ขู่
หยุนจือไม่ตกลง แม้แต่การแสร้งทำเป็นยอมก็ไม่มี
แม้สำนักเวิ่นเต๋าจะหลอมวิญญาณ จรรยาบรรณไม่ถูกต้อง ยังรับลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวเข้ามา
แต่อย่างไรก็เป็นสำนักฝ่ายธรรมะ มีเส้นที่ไม่ข้าม ไม่พูดโกหก
หยุนจือจึงพาลู่หยางออกจากคุก ตอนออกมาพอดีเจออาจารย์ทวดและเมิ่งจิ่งโจวที่เพิ่งสอบสวนเสร็จ
หยุนจือและอาจารย์ทวดตรวจสอบคำให้การที่ได้ ตรงกันเกือบหมด
ต่างกันตรงที่ขั้นรวมร่างฝั่งอาจารย์ทวดรู้จักคนชื่อเซียนอิงเทียน
“เซียนอิง
