ดังนั้น ข้าจึงทำให้ตัวเองเป็นอมตะ กลืนกินทั้งสามัญชนและสัตว์ป่า เร่งความเร็วในการบำเพ็ญ หวังจะบำเพ็ญ ‘คัมภีร์ลับฟาเซียน’ ให้สำเร็จโดยเร็ว”
ท่านเต๋าฟาเซียนรายงานเหตุการณ์ตามจริงอยู่ด้านล่าง ไม่กล้าเงยหน้า จึงไม่เห็นท่าทางเล็กๆ น้อยๆ ของเซียนอมตะ
เซียนอมตะขยิบตาให้ลู่หยาง เท้างามกระดิกขึ้นลงอย่างตื่นเต้น หมายความว่า เจ้าดูสิ ข้าก็มีเวลาน่าเชื่อถือเหมือนกันนะ ต่อไปเจ้าต้องให้ความเคารพข้าหน่อย
นับแต่เซียนอมตะฟื้นคืนชีพ ก็มีแต่ความอับอาย ก่อนหน้านี้ถูกศิษย์พี่ใหญ่ปราบ ต่อมาพยายามแสดงข้อดีให้ลู่หยางดูก็ไม่เคยสำเร็จ คราวนี้ในที่สุดก็ได้โอกาสแก้หน้า ไม่แสดงท่าให้สมกับฐานะสักหน่อยได้อย่างไร?
ลู่หยางถอนหายใจเงียบๆ เซียน ท่าทางแบบนี้ของท่าน จะให้ข้ารู้สึกว่าท่านน่าเชื่อถือได้อย่างไร? เซียนอมตะคิดว่าสายตาของลู่หยางดูไม่เหมือนกำลังเคารพนางเลย นางเม้มปาก ไม่สนใจลู่หยางอีก ทั้งที่ตัวเองก็แสดงความน่าเชื่อถือออกมาแล้ว
