ลือหนึ่ง ไม่รู้ว่ามาจากไหน ว่าตอนนี้ลมปราณไม่คล่องตัว พลังวิเศษอยู่ในช่วงหลับใหล การบำเพ็ญยากลำบากมาก แต่อีกหนึ่งแสนกว่าปี พลังวิเศษจะค่อยๆ ตื่น กลับมารุ่งเรืองเหมือนยุคโบราณ ตอนนั้นโชควาสนามากมายจะปรากฏ การเป็นเซียนก็เป็นไปได้”
“บ้างก็ว่าข่าวลือมาจากวังหลวง บ้างก็ว่าราชครูคำนวณออกมา บางคนบอกว่าหอดูดาวสังเกตดวงอาทิตย์แล้วได้การเปิดเผย รวมแล้วมีคำอธิบายมากมาย พวกเราพี่น้องห้าคนปรึกษากัน คิดว่าตอนนี้เป็นขั้นข้ามพิบัติไม่ได้อยู่แล้ว แทนที่จะใช้ชีวิตสุขสบายในราชวงศ์ต้าอวี๋ สู้ใช้น้ำหินวิเศษผนึกตัวเอง รอให้ฟ้าดินกลับมาคึกคักดีกว่า”
“แม้ข่าวลือจะเป็นเท็จ พวกเราก็ไม่เสียอะไร ผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างห้าคน ไม่ว่ายุคไหน ที่ไหน ก็เป็นกำลังที่ไม่อาจมองข้าม พวกเราห้าคนตื่นขึ้นจากใต้เมืองปู่อี้ แล้วพบว่าขีดจำกัดที่ไม่ได้เคลื่อนไหวนาน มีร่องรอยคลายตัว ยุคนี้บำเพ็ญได้ง่ายกว่ายุคของพวกเราจริงๆ”
“พวกเรายังต้องใช้เวลาอีกพักกว่าจะตื่นสมบูรณ์ ไม่อยากให้ผู้บำเพ็ญยุคนี้พบ จึงร่วมกันสร้างกฎของเมืองปู่อี้ขึ้น ฟื้นฟูพลังไปพร้อมๆ กับรวบรวมข้อมูล ข้าโชคร้ายที่สุด น้ำหินวิเศษที่ผนึกข้ามีปัญหา ร่างกายตายไปตามกาลเวลา น้ำหินวิเศษผนึกได้แค่วิญญาณ หลังข้าตื่น จึงแย่งร่างคนที่มีพรสวรรค์ดีที่สุดในละแวกนี้ ร่างข้าอ่อนแอ เกิดเหตุไม่คาดฝันได้ง่าย เพื่อปกป้องตัวเอง พวกเราห้าคนปรึกษากัน เห็นว่าการเป็นผู้ใหญ่บ้านเหมาะสมที่สุด
