ณ! กระบี่ราชันยักษ์ฟันลงมา ราวกับพลังของทะเลและภูเขาทั้งห้าสับใส่เซียนอมตะ พลังมหาศาลนี้ให้ความรู้สึกว่าสามารถทำลายทุกสิ่งในโลกได้ นี่คือวิชาเด็ดขาดที่สร้างชื่อของท่านเต๋าฟาเซียน มีพลังทำลายล้างรุนแรง ทำลายทุกสิ่งที่ขวางทางเขาได้!
“กระบี่ราชันวัวปีศาจ!”
เงาวัวปีศาจนั้นขยับ ย่ำใส่เซียนอมตะ ท่านเต๋าฟาเซียนจะใช้พลังทั้งหมดบดขยี้อีกฝ่าย ให้นางเห็นความต่างระหว่างกัน รู้ว่าผู้แข็งแกร่งคือผู้ปกครอง!
เผชิญกับ การโจมตีสุดกำลังของท่านเต๋าฟาเซียน เซียนอมตะแม้แต่จะขยับเปลือกตาก็ไม่ ได้แต่เอ่ยสองคำเบาๆ
“น่ารำคาญ”
สองคำนี้เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ ไร้ซึ่งกลิ่นอายการต่อสู้ แต่กลับหนักราวกับภูเขานับหมื่นกดทับลงบนท่านเต๋าฟาเซียน ท่านเต๋าฟาเซียนรู้สึกว่ามีพลังประหลาดตกลงมาจากฟากฟ้า พลังนี้รุนแรงและไร้เหตุผล กดทับลงบนร่างเขา ทำให้เขาไม่มีโอกาสต่อต้านเลย
ภายใต้แรงกดดันของคำว่า “น่ารำคาญ” เงาวัวปีศาจสลาย กระบี่ราชันยักษ์ที่รวมพลัง จิต วิญญาณสลาย ปรากฏการณ์ทั้งหมดมลายหายไป
พรึ่บ! ท่านเต๋าฟาเซียนคุกเข่าลงกับพื้น แม้แต่นิ้วก็ยกไม่ขึ้น ท่านเต๋าฟาเซียนตกใจมาก พลังของอีกฝ่ายเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจได้ นี่ไม่ใช่พลังที่ขั้นรวมร่างจะมีได้แน่นอน! เป็นขั้นข้ามพิบัติ หรือสูงกว่านั้น… ท่านเต๋าฟาเซียนไม่กล้าคิดต่อ
เขาจำได้แม่นว่า เมื่อครู่ผู้นี้เรียกตัวเองว่า “ข้า(เซียน)” ระหว่างขั้นรวมร่างกับขั้นข้ามพิบัติมีช่องว่างที่ไม่อาจ
