าเข้ามาในสุสานแห่งนี้ ไม่มีสิ่งใดเป็นไปดั่งใจเขาเลยแม้แต่อย่างเดียว
สมกับสมญานามเสวี่ยหนู่ เอะอะก็พร้อมจะแลกชีวิตได้ทุกเมื่อ
ฮวาเหลียนเห็นท่าไม่ดีจึงรีบถอยฉากออกมา นางไม่มีเจตนาจะยื่นมือเข้าไปช่วย และคิดว่าการยืนดูเรื่องสนุกๆ น่าจะบันเทิงกว่า
อย่างไรก็ตาม การลงมือของนางเมื่อครู่ก็เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาฝูงชน ไม่มีใครกล้าดูแคลนนางอีกต่อไป
หืม ตกลงเขาอยู่ที่ไหนกันแน่ หลวงจีนเฒ่านั่นคงไม่ได้โกหกข้าหรอกนะ หรือจะเป็นหมอนี่
ซูเม่ยเอ๋อร์ที่ยืนสังเกตการณ์อยู่ไม่ไกล พึมพำกับตนเองสายตาจดจ้องไปที่กู้เฉิน
ในมือนางปรากฏลูกแก้วสีขาวขนาดเท่าหัวแม่มือ ซึ่งกำลังเปล่งแสงเรืองรองออกมาจางๆ
ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่หน้าแปลงสมุนไพรวิญญาณ ลูกแก้วลูกนี้ก็เคยส่องแสงวูบวาบมาแล้วครั้งหนึ่ง
แต่ตอนนั้นคนเยอะเกินไปแถมสถานการณ์ยังวุ่นวาย นางจึงระบุตัวเป้าหมายไม่ได้
สำหรับซูเม่ยเอ๋อร์แล้ว สมบัติล้ำค่าในสุสานแห่งนี้ไม่ได้อยู่ในสายตา สิ่งเดียวที่นางต้องการตามหาคือโอรสสวรรค์ผู้เป็นคู่แท้ตามคำทำนาย
นางแค่อยากจะมาพิสูจน์ด้วยตาตัวเองว่า ในดินแดนอันกันดารเช่นนี้ จะมีบุรุษใดที่มีคุณสมบัติคู่ควรกับนาง
และไม่น่าเชื่อว่าเพิ่งมาถึงได้ไม่นาน
